+ Θαυμαστά σημεία

Η Παναγία Υπάρχουσα δάκρυσε

2012-02-07T00:36:00.000-08:00

ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ

Η εικόνα της Παναγίας, που αγιογραφήθηκε όπως ζήτησε η ίδια από μοναχές, με περίεργη διάταξη στα δάκτυλά της και με πένθιμα ρούχα, δακρύζει μπροστά στο φακό στη γιορτή των Εισοδίων της το 2002 στα Ιεροσόλυμα, προειδοποιώντας μας για 2 πράγματα. Το ένα επαληθεύτηκε ήδη...

ΘΑΥΜΑ ΜΕ ΤΙΜΙΟ ΞΥΛΟ (ΑΓΙΟΝ-ΟΡΟΣ)

2012-02-07T00:14:00.000-08:00

ΘΑΥΜΑ ΜΕ ΤΙΜΙΟ ΞΥΛΟ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Ζωντανό Θαύμα στο Άγιον όρος με το Τίμιο ξύλο που βυθίζεται, κατόπιν προσευχής, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Ένα Θαύμα που αξίζει όλοι να το δείτε !

ξαφνική ανάρρωση ηθοποιού μετά από ράντισμα με Αγιασμό

2011-09-30T11:43:00.000-07:00

Επανήλθε στη ζωή όταν τη ράντισαν με αγιασμένο νερό. Αδυνατούν να εξηγήσουν επιστημονικά την ξαφνική ανάρρωση οι γιατροί της.

Όλοι πίστευαν ότι ο θάνατος της 13χρονης Lucy Hussey-Bergonzi ήταν σίγουρος. Όταν, όμως, ο παπάς έβρεξε το κεφάλι της ετοιμοθάνατης κοπέλας με αγιασμένο νερό εκείνη επανήλθε αμέσως! Συγκεκριμένα, η νεαρή ηθοποιός, η οποία έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία λίγες μόλις μέρες μετά από τα γυρίσματα του έργου «Χάρι Πότερ και ο ημίαιμος πρίγκιπας», μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο όπου και συνδέθηκε με μηχανήματα υποστήριξης. ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟ..

Η νεαρή κοπέλα η οποία γεννήθηκε με αρτηριοφλεβική δυσπλασία υπεβλήθη σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις ενώ βρισκόταν ήδη σε κώμα χωρίς να παρουσιάζει κάποια βελτίωση.

Όταν η 41χρονη μητέρα της, Denise, ενημερώθηκε από τους γιατρούς ότι ήρθε η στιγμή να την αποχαιρετήσουν εκείνη κάλεσε τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας καθώς κι έναν παπά για να τη βαπτίσουν πριν την αποχαιρετίσουν οριστικά.

Τη στιγμή, όμως, που το αγιασμένο νερό άγγιξε το μέτωπο της, όλοι έμειναν άναυδοι καθώς το χέρι της τινάχτηκε απότομα. Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Ως εκ θαύματος η κοπέλα κατάφερε να αποσυνδεθεί από τα μηχανήματα και να επανέλθει οριστικά εντός μόλις εντός 24 ωρών.

Η μητέρα της περιγράφει: «Δύο μέρες μετά τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση είπα στο σύζυγό μου ότι πρέπει να τη βαφτίσουμε. Εκείνη τη στιγμή πίστευα πραγματικά ότι θα πέθαινε και ήθελα απλά να της προσφέρω μια καλύτερη ευκαιρία σε κάποια άλλη πιθανή ζωή. Δεν ξέραμε τι ακριβώς κάναμε αλλά το νοσοκομείο οργάνωσε τα πάντα μέσα σε μόλις δύο μέρες.

Έτσι, βρισκόμασταν όλοι γύρω από το κρεβάτι της για να τη βαπτίσουμε. Τότε εκείνη ακριβώς τη στιγμή όταν ο παπάς έβαλε αγιασμένο νερό το μέτωπό της, το χέρι της τραντάχτηκε και κουνήθηκε άμεσα προς τα πάνω. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν απλά ένα τίναγμα όμως μέσα σε ένα 24ωρο βγήκε από τα μηχανήματα υποστήριξης και ανάρρωσε. Πιθανότατα, να ανάρρωνε ούτως ή άλλως όμως ο τρόπος με τον οποίο συνέβη σου δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για θαύμα. Όταν ρώτησα τους γιατρούς σε τι οφείλεται η ξαφνική ανάρρωση μου είπαν ότι δεν έχουν καμία επιστημονική απάντηση κι ότι δεν γνωρίζουν πως συνέβη. Πιστεύω ότι είναι ένα θαύμα. Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά άλλη εξήγηση»…

newsbeast.gr

Προσωπική εμπειρία Ιερέως από το θαύμα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Καλύμνου

2011-04-08T13:59:00.000-07:00

εμφανίστηκε του προσώπου του Χριστού στην εικόνα της Παναγίας

Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη την Κυριακή το απόγευμα έγινε θαύμα στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας Καλύμνου...

Ο Μητροπολίτης Καλύμνου και Λέρου Παΐσιος υποστήριξε ότι εμφανίστηκε το πρόσωπο του Χριστού στην εικόνα της Παναγίας που υπάρχει στο τέμπλο της εκκλησίας και ότι ήταν εμφανές από πολλούς ιερείς και πιστούς. Μάλιστα έχει καταγραφεί στα τηλέφωνα των παιδιών που ήταν εκεί με φωτογραφίες.
Δείτε...

Πηγή : ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΙΕΡΕΩΣ

Προσωπική μου εμπειρία από το θαύμα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Καλύμνου.

Επέστρεψα πριν λίγο από τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Καλύμνου, όπου συντελείται ακόμα το σημείο της εμφάνισης του Χριστού στην εικόνα της Παναγίας του τέμπλου.

Στο σημείο αυτό παραθέτουμε το βίντεο με το γεγονός ζωντανό ώστε να κρίνετε μόνοι σας:

Τώρα ας καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία:

Κατ'αρχάς να ξεκαθαρίσω πώς είμαι άνθρωπος όχι άπιστος, αλλά δύσπιστος και η πρώτη μου αγωνία ήταν να μην εκτεθεί η Εκκλησία, ειδικά τις ημέρες πού ζούμε, κατά τις οποίες όλοι οι αμφισβητίες για αγαθούς ή πονηρούς σκοπούς νιώθουν επιτακτικά υποχρεωμένοι να αμφισβητήσουν κάτι πριν ακόμα το δούν. Σχεδόν βιάζονται να αποκρύψουν τα φανερά ή να αποδυναμώσουν τα γεγονότα και επ'ευκαιρία να λασπολογήσουν την Εκκλησία. Επίσης γνωρίζω την διαφορά μεταξύ αληθινής αγνής πίστης και θρησκευτικού παραληρήματος και σαν ποιμένας είμαι υποχρεωμένος να την τονίζω κάθε στιγμή, επ'αγαθώ της πίστης.

Δεύτερον : Στην πρώτη μου
επαφή με την εικόνα εκ του σύνεγγυς διέκρινα μία λάμψη και μόνο στον αριστερό ώμο της Παναγίας και αυτή ακαθόριστη. Μεταφερόμενος στην θέση του παγκαρίου και από απόσταση οπτικής γωνίας ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΗ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΑΖΑΡΗΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ολοκάθαρα σαν να ήταν περιγραμμένη και ζωγραφισμένη με καστανή μελάνη.ΟΛΟΚΑΘΑΡΑ!

Τρίτον: Η μικρή εικόνα της Παναγίας πού βρίσκεται στο τέμπλο αμέσως κάτω από την μεγάλη εικόνα της Παναγίας του θαύματος, ΑΝΕΔΙΔΕ ΟΣΜΗ ΜΥΡΟΥ. Η μικρή αυτή εικόνα είναι ελαιογραφημένη και δεν επιδέχεται κολώνιας ή αλλου αρώματος. Την ίδια οσμή αισθάνθηκα στην λάρνακα του λειψάνου του αγίου Σάββα και σε εντοιχισμένο και εσφραγισμένο με τσιμέντο και μάρμαρο "κουτί"-λειψανοθήκη στο τέμπλο της αγίας Άννης Καλύμνου. Ανεδίδετο οσμή και μάλιστα ενώ ήταν σφραγισμένη με τα μονωτικά υλικά. Για μένα είναι ξεκάθαρη η πηγή της προέλευσης.

Τέταρτον: Μου έδειξαν φωτογραφική λήψη της Εικόνας του Θαύματος από χτεσινή λήψη και η εικόνα του Χριστού μεταφέρθηκε στον δεξί ώμο της Παναγίας, ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗΣ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑ ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΕΝΟ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.Αυτό αποδεικνύει ως αληθή την εμπειρία πολλών πώς η εντυπωμένη εικόνα "αλλάζει σημεία" πάνω στην εικόνα συνεχώς και πώς αποκλείεται οποιαδήποτε καπηλεία ή προζωγραφισμένη εικόνα κάτω από το στρώμα της πρωτότυπης εικόνας. Παραθέτω την εικόνα και ζητώ συγγνώμη από τον λήπτη διότι μέσα στην ταραχή και τον συγκλονισμό μου, μου διέφυγε η πηγή προέλευσης. Πάντως είναι κάτι το διαδεμένο ήδη και όχι κρυφό και αποκλειστικό θα λέγαμε.

Πέμπτον: Για μένα όπως προέγραψα, το θαύμα είναι συνυφασμένο με την ζωή του χριστιανού. Δεν είναι κάτι πού μου έκανε εντύπωση ως κάτι έκτακτο, διότι για τον Θεό όλα είναι δυνατά. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πώς όντες προσκολλημένοι στην ύλη και τις βιοτικές μέριμνες προσπερνούμε τα καθημερινά θαύματα και γι'αυτό ο Θεός μας στέλνει κάτι έκτακτο για το οποίο είναι Βέβαιος πώς θα ταρακουνηθούμε. Λέω... δεν γνωρίζω. Επίσης, θα προέτρεπα τους τρομοκρατημένους να νιώσουν πνευματική χαρά και ασφάλεια διότι ο Ζων Θεός είναι πάντα ανάμεσα μας δηλοποιεί την παρουσία Του και μας καλεί κοντά Του. Από μέρους μας συνιστάμε ταπεινά μετάνοια και μεταστροφή για να είναι η χαρά μας πεπληρωμένη. Ας δεηθούμε να μην είναι σημείο προάγγελος κακών εξ αμαρτιών μας και οδύνης, ας το πούμε έτσι ανθρωπομορφικά, του Θεού, αλλά σημείο ελπίδας και στήριξης μόνον. Ο Κύριος γνωρίζει.

Έκτον: Παραθέτω τα παραπάνω απλά, τηλεγραφικά και σταράτα, γιατί δεν έχω την πρόθεση να διεγείρω απλά το θρησκευτικό συναίσθημα κανενός ή να εξαπατήσω, αλλά μόνο να καταθέσω ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΥΜΒΑΝ για το οποίο ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΛΕΟΝ ΝΟΗΜΟΝΩΝ ΠΙΣΤΩΝ Ή ΚΑΙ ΔΥΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, δίχως προκαταλήψεις ως επί το πλείστον.Είναι κάτι το γενόμενο,τοζωντανό, το δεδομένο. Δεν χρειάζεται πανικός, παρά κατάνυξη και επιστροφή στην εκκλησιαστική ζωή. Εμείς ομολογούμε κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ, ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΨΗΛΑΦΗΣΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΧΈΡΙΑ ΜΑΣ. ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΚΎΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.

Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο.

Θα σας ενημερώνω....

Τὴν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός· βουλήσει γὰρ ηὐδόκησας σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, ἵνα ῥύσῃ οὓς ἔπλασας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ· ὅθεν εὐχαρίστως βοῶμέν σοι· Χαρᾶς ἐπλήρωσας τὰ πάντα, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, παραγενόμενος εἰς τὸ σῶσαι τὸν Κόσμον.

http://kalyterotera.blogspot.com/2011/0 ... _6639.html

Νέο Μεγάλο Θαύμα της Παναγίας μας...

2010-07-13T12:54:00.000-07:00

(ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΑΥΜΑ -Mαρτυρία επιβάτης σε αεροπλάνο που πέφτει!)

Προσκυνήτρια, Α.Π.

Ένα πραγματικό γεγονός που το διηγείται επιβάτης σε αεροπλάνο που επέστρεφε

από τους Αγίους Τόπους στις 29 Αυγούστου του 2003.

Ήταν χαράματα Παρασκευής, 29 Αυγούστου του 2003. Φεύγαμε με βαριά καρδιά από την Ιερουσαλήμ, με κατεύθυνση προς Τελ Αβίβ και από εκεί για Αθήνα.

Είχαμε περάσει υπέροχα. Την προηγούμενη, είχαμε γιορτάσει Πανηγυρικά την Κοίμηση της Παναγίας μας στον Τάφο Της, αφού στα Ιεροσόλυμα η Κοίμηση εορτάζεται 13 ημέρες μετά, στις 28 Αυγούστου.

Ζήσαμε μία πρωτόγνωρη, μοναδική εμπειρία. Το πανηγύρι ήταν μεγαλοπρεπές, πλούσιο, γενναιόδωρο προς πάντας. Αργά το απόγευμα ετοιμάσαμε τις βαλίτσες μας, το βράδυ λάβαμε μέρος στην αγρυπνία στον Πανάγιο Τάφο και αμέσως μετά, γρήγορα στο πούλμαν που μας περίμενε ακριβώς έξω από την παλαιά Πόλη. O καιρός ήταν καλός. O ουρανός έναστρος και μέσα σε μία γλυκιά ησυχία απολαμβάναμε την Πόλη φωτισμένη. Είχαμε στυλώσει τα μάτια μας στα τείχη της, αγκαλιάζοντας νοερά όλα τα Πανάγια Προσκυνήματα, κλείνοντας τα ερμητικά μέσα στην καρδιά μας. Ένα σχεδόν αδιόρατο ελαφρύ χαμόγελο πρόδιδε την κούραση των ημερών, αλλά και την βαθιά ευγνωμοσύνη μας προς τον Θεό για όσα ζήσαμε. Η ευχαρίστηση μας ήταν τόση, που δεν κλονίστηκε καθόλου από την παρατεταμένη αναμονή, ούτε από τον εξαντλητικό έλεγχο των Ισραηλινών στο αεροδρόμιο.

Όταν επιτέλους επιβιβάστηκα στο αεροπλάνο - εάν θυμάμαι καλά ήταν ένα δικινητήριο Airbus - πρόσεξα ότι τα φώτα του τρεμόπαιζαν συνεχώς και δεν σταθεροποιούνταν σε μία συγκεκριμένη φωτεινότητα. Σκέφθηκα ότι κάποιο καλώδιο δεν κάνει καλή επαφή και βυθίστηκα στο κάθισμα μου. Όταν ξεκίνησε η τροχοδρόμηση, τα πρόβλημα στα ηλεκτρικά έγινε πιο έντονο, ενώ παράλληλα ακούγονταν και ο χαρακτηριστικός ήχος μικρών, πολλαπλών βραχυκυκλωμάτων. Δεν έδωσα σημασία· τα φώτα έσβησαν, απογειωθήκαμε και, όταν ξανάναψαν το πρόβλημα υφίστατο σε μικρότερο βαθμό. Καθόμουν με τη μητέρα μου στην αριστερή πλευρά του αεροσκάφους, μπροστά από το φτερό, ενώ φίλοι και γνωστοί κάθονταν σε κοντινές θέσεις.

Μετά από περίπου 20 λεπτά ακούσαμε έναν δυνατό θόρυβο και το αεροπλάνο άρχιζε να τρέμει και να κινείται δεξιά και αριστερά, σαν να «κοσκινίζει», όπως εύστοχα παρατήρησε κάποιος φίλος. O πιλότος είπε πρώτα στα εβραϊκά και μετά στα αγγλικά να παραμείνουμε με τις ζώνες μας δεμένες, το ίδιο έκαναν αμέσως και οι αεροσυνοδοί Αρχικά δεν δώσαμε σημασία, ώσπου κοίταξα το φτερό και είδα την τουρμπίνα να φλέγεται και να εκσφενδονίζει κομμάτια από πυρωμένο σίδερο! Μετά από ένα καθησυχαστικό πρόλογο, την έδειξα στη μητέρα μου και στους γύρω φίλους. Όλοι μας είχαμε ταξιδέψει πολλές φορές με αεροπλάνο, αλλά ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε φλεγόμενο κινητήρα. Σφιχθήκαμε κάπως αλλά κρύψαμε επιμελώς την ανησυχία μας, σιωπώντας. Κάποιοι από εμάς όπως έμαθα αργότερα, λέγαμε νοερά την Ευχή. Μετά από αρκετά λεπτά έγινε νέα ανακοίνωση που μας πληροφορούσε για την απώλεια του αριστερού κινητήρα και ότι θα προσπαθήσουμε να φθάσουμε στα Ελευθέριος Βενιζέλος με τον άλλον.

Δεν πέρασαν άλλα είκοσι λεπτά όταν ακούστηκε ένας λιγότερος δυνατός θόρυβος από τη δεξιά πλευρά και νοιώσαμε όλοι τις ίδιες έντονες δονήσεις του αεροσκάφους, αναμεμιγμένες με αναταράξεις. Κάποιοι που κάθονταν μπροστά από το δεξί φτερό φώναξαν «πήρε φωτιά η τουρμπίνα»! Το μέχρι τότε ήπιο και, μάλλον ευχάριστο κλίμα, του θαλάμου αντικαταστάθηκε σύντομα από πανικό. Το αεροσκάφος έχανε διαρκώς και απότομα ύψος και ακουγόταν ένας θόρυβος σαν σφύριγμα, που μετά θυμήθηκα ότι τον άκουγα στις ταινίες, όταν έπεφταν οι βόμβες των αεροπλάνων. Οι αεροσυνοδοί, που μόλις είχαν ξεκίνησε να προσφέρουν αναψυκτικά, ασφάλισαν τρέχοντας τα καροτσάκια τους στις κατάλληλες θέσεις· κάθισαν γρήγορα κα προσδέθηκαν κρατώντας το κεφάλι τους κοντά στα γόνατα. Αρκετοί καρδιοπαθείς και ηλικιωμένοι έπαιρναν τα χάπια τους δύο-δύο. Μεταξύ συζύγων, γίνονται δημόσιες εξομολογήσεις για το πότε απάτησε ο ένας τον άλλον και με ποιόν και ζητούσαν συγχώρεση. Γιαγιάδες και παπούδες απεκάλυπταν στα παιδιά τους ότι τους αδίκησαν στη διαθήκη τους και ζητούσαν συγχώρεση και εκείνα την έδιναν, αλλά και τη ζητούσαν με τη σειρά τους για παλιές άπρεπες συμπεριφορές. Φίλοι ομολογούσαν ότι με αφορμή το τάδε περιστατικό είχαν πει ψέματα και συκοφαντήσει αλλήλους...

Όλα τα παραπάνω μαζί με τη συνεχή και απότομη απώλεια ύψους, τις ασυνήθιστες αναταράξεις και τη σιγή του πιλότου έκαναν βαριά την ατμόσφαιρα. Σαν να μην έφθανε αυτό, κάποιος από τήν παρέα φώναξε «είχε δίκιο ο τάδε», ενθυμούμενος τα λόγια ενός μοναχού, που του είχε πει, παρουσία τρίτων, πριν από λίγες ήμερες ότι η Ελλάδα θα θρηνήσει μεγαλύτερο αριθμό νεκρών από ό,τι το Πάσχα - αναφερόμενος στο δυστύχημα λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα στα Τέμπη - μόνο που αυτή τη φορά θα είναι στη θάλασσα. Είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε σοβαρά...

Το αεροπλάνο άρχισε να παίρνει κλίση καταλάβαμε ότι προσπαθεί να στρίψει και σκέφθηκα ότι θα επιστρέφαμε στο Τελ Αβίβ η ότι θα πηγαίναμε στην Κύπρο. Σε λίγο σηκώθηκε μία αεροσυνοδός και πήγε βιαστικά να ασφαλίσει κάποια αντικείμενα που έπεφταν. Τη σταμάτησα και τη ρώτησα τι ακριβώς συνέβαινε. Η πρώην χαμογελαστή και γλυκομίλητη κοπέλα είχε γίνει κατάχλωμη και είχε χάσει τη φωνή της. Ο φόβος κυριαρχούσε στην έκφραση του προσώπου της, στα σφιγμένα δόντια και κορυφώνονχαν στα ματιά της.

Τη ρώτησα εάν είχαμε χάσει και τους δυο κινητήρες και απάντησε με νεύμα καταφατικά. «Και τώρα τι θα γίνει; Πώς θα το αντιμετωπίσουμε;», ξαναρώτησα. Έπαψε να με κοιτάζει στα μάτια, το βλέμμα της έγινε μακρινό, σαν να κοιτούσε το κενό, κινούσε το κεφάλι της δεξιά και αριστερά, ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα, σαν όλα να είχαν τελειώσει και έκανε να φύγει. Τη συγκράτησα έντονα από το χέρι φωνάζοντας «Πέφτουμε;» και εκείνη μου έγνεψε πολλές φορές καταφατικά, χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λέξη και έτρεξε να προσδεθεί πάλι στο κάθισμα της, κρατώντας σφιχτά το κεφάλι στα γόνατα. Πήραμε όλοι βαθιά ανάσα και προσπαθούσαμε όσο το δυνατόν ψύχραιμα να συνειδητοποιήσουμε τα συμβαίνοντα.

Το πέπλο της μελαγχολίας έσκισε η δυνατή φωνή ενός ρασοφόρου: «Μην φοβάστε, αδελφοί μου, ας προσευχηθούμε, δεν θα αφήσει ο Θεός!». Οι ιερείς έβαλαν πετραχήλι και άρχισαν να διαβάζουν, κάποιοι λαϊκοί έλεγαν νοερά την Ευχή και οι υπόλοιποι χωρίστηκαν σε δυο ομάδες - τη δεξιά και την αριστερή πτέρυγα του θαλάμου των επιβατών - και άρχισαν δειλά να ψάλουν οι μεν την Παράκληση της Παναγίας, οι δε τους Χαιρετισμούς. Αναθέσαμε την ελπίδα μας στον Θεό και αισθανθήκαμε πολύ καλύτερα ξελαφρώσαμε.

Οι αλλόθρησκοι επιβάτες, υπερβολικά φοβισμένοι σε σύγκριση μ' εμάς, νόμιζαν ότι τραγουδούσαμε και μας κοίταζαν σαν να ήμασταν τρελοί. Η παρήγορη όμως αυτή ψυχική ανάταση διεκόπη λίγο αργότερα, όταν έκανε ανακοίνωση με τρεμάμενη φωνή ο πιλότος: «όπως ήδη καταλάβατε, πριν από λίγη ώρα χάσαμε και το δεύτερο κινητήρα ανεφλέγη. Ρίξαμε τα καύσιμα και θα προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στο Μπεν Κουριόν (το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ), αλλά...» του ήρθε ένας κόμπος στον λαιμό και σταμάτησε απότομα. Προς στιγμήν πάγωσε το αίμα μας. Όπως και να το κάνουμε, αλλιώς είναι να υποθέτεις βάσιμα πώς οδεύεις σε κάτι δυσάρεστο και αλλιώς είναι να σου το επιβεβαιώνουν επισήμως! Μετά τις πρώτες αμήχανες στιγμές, συνεχίσαμε όλοι μαζί να προσευχόμαστε από το σημείο που είχαμε σταματήσει, άλλοι την Ευχή, άλλοι την Παράκληση, άλλοι τους Χαιρετισμούς. Μού έκανε εντύπωση ότι προσεύχονταν θερμά και όσοι έδειχναν στο παρελθόν να μην πιστεύουν...

Προσπάθησα να φερθώ ψύχραιμα σε σημείο που κατηγορήθηκα για αναισθησία. Εξήγησα ήρεμα, με την ελπίδα να δώσω κουράγιο και σε κάποιους που έκλαιγαν: «Κάποτε όλοι θα πεθάνουμε αυτό δεν αλλάζει. Τι μας μένει τότε; Το πόσα χρόνια θα ζήσουμε και το πώς θα τα ζήσουμε. Όλοι μας θέλουμε να ζήσουμε πολλά χρόνια, εάν όμως ο Θεός αποφάσισε να πεθάνουμε σήμερα, ούτε αυτό αλλάζει· έξαλλου, δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως για να σωθούμε και δεν το κάνουμε. Άρα, εάν πάρουμε ως δεδομένο ότι σήμερα θα κληθούμε σε απολογία, τι πρέπει να μας ενδιαφέρει; Το σε ποιά κατάσταση βρίσκεται η ψυχή μας. Τώρα θα μού πείτε: «είμαι σε άσχημη κατάσταση, αλλά, εάν είχα και άλλα χρόνια, θα μετανοούσα!» Αυτή όμως η φιλοσοφική σκέψη δεν είναι της παρούσης, είναι μάλλον ένας ευσεβής πόθος, γιατί είπαμε ότι παίρνουμε ως δεδομένο ότι παραδίδουμε σήμερα. Άρα τι μάς μένει να κάνουμε; Να προσευχηθούμε ειλικρινά και να ζητήσουμε με θερμή συγχώρεση των αμαρτιών μας. Όμως πρέπει να έχουμε την ελπίδα μας στο έλεος του Θεού, γιατί:

ο Θεός από την άπειρη αγάπη Του για εμάς, δεν θα επέτρεπε ποτέ να γίνει κάτι προς ζημία της ψυχής μας, δηλαδή, εάν μάς πάρει σήμερα, αυτό θα πει ότι θα μας πάρει στην καλύτερη στιγμή μας.

Οι περισσότεροι από εμάς εξομολογηθήκαμε και κοινωνήσαμε μόλις χθες στη εορτή της Παναγίας, άρα είμαστε κατά το δυνατόν έτοιμοι. σκεφθείτε να φεύγαμε εντελώς απροετοίμαστοι; Όσοι ήρθαμε εδώ, δεν ήρθαμε για τουρισμό αλλά για προσκύνημα· λέτε ο Κύριος και η Παναγία, που ήρθαμε στην εορτή Της, να μάς αφήσουν έτσι;

Οι αναταράξεις συνεχίζονταν πάλι έντονες. Ήμασταν χαμηλά, άρχισαν να διακρίνονται τα νησιά με τα χαρακτηριστικά τους και μακριά η στεριά. Ξαφνικά σηκώθηκε όρθιος ο ίδιος ρασοφόρος, που καθόταν μπροστά δεξιά και μάς είχε παροτρύνει να προσευχηθούμε - δεν γνωρίζω εάν ήταν μοναχός η Ιερομόναχος (θυμάμαι μόνο την ψηλόλιγνη μορφή του το ιλαρό του προσώπου και τη μακριά του γενειάδα) και είπε με δυνατή και γεμάτι σιγουριά φωνή και δακρυσμένα μάτια «Παιδιά μου, σάς παρακαλώ, πιστέψτε με βλέπω την Παναγία μας μπροστά μου θεόρατη και κρατάει το αεροπλάνο από την κοιλιά- θα σωθούμε, θα σωθούμε!» και ξεσπώντας σε δάκρυα: «ας προσευχηθούμε να την ευχαριστήσουμε».

Όλοι οι επιβάτες πήραμε κουράγιο και αρχίσαμε να ψέλνουμε, δυνατά αυτή τι φορά, χαρμόσυνα την Παράκληση. Μέχρι και οι αεροσυνοδοί κατάλαβαν από τι γλώσσα του σώματος ότι κάτι ευχάριστο συμβαίνει και αναθάρρεψαν κοιτώντας απορημένες.

Σε λίγη ώρα φάνηκαν καθαρά τα κτήρια του Τελ Αβίβ- ήμασταν ήδη πολύ χαμηλά. Έμεναν λίγες μόλις στιγμές... Άρχισαν να μπαίνουν λογισμοί αμφιβολίας στο μυαλό μου: «Άραγε η πρόσκρουση θα γίνει στη στεριά η θα πέσουμε στη θάλασσα;», μα προσπαθούσα να τους διώξω με την προσευχή: «Πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τη απιστία. Γεννηθήτω το θέλημα Σου. Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ήμας.»

Σε λίγο φάνηκε το αεροδρόμιο. Ο διάδρομος ήταν στρωμένος με αφρό και κατά μήκος του ήταν παρατεταγμένα πολλά νοσοκομειακά. Άλλο αεροπλάνο δεν φαινόταν, προφανώς μάς είχαν δώσει προτεραιότητα. Μας φάνηκε ότι κατεβαίναμε με μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με τις άλλες φορές, μάς χώριζαν λίγα μόλις μέτρα από το έδαφος. Όταν έγινε η επαφή, το αεροπλάνο σταμάτησε κατά θαυμαστό τρόπο σε μόλις 50 μέτρα, χωρίς κανένας μας να κινηθεί από τη θέση του, έστω και κατ' ελάχιστον. Τουρμπίνες δεν είχε, για να τις θέσει σε ανάστροφη λειτουργία, ώστε να φρενάρει, και το φρένο στις ρόδες θα έπρεπε να είναι πολύ απότομο - πράγμα πολύ επικίνδυνο - για να σταματήσουμε μόλις σε 50 μέτρα, και ακόμα και τότε θα έπρεπε λόγω αδράνειας να πεταχτούμε όλοι προς τα μπροστά! (Εδώ φρενάρει κανείς λίγο με το αυτοκίνητο και με μικρές ταχύτητες και το σώμα του πηγαίνει μπροστά). Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε. Το αεροπλάνο δεν σταμάτησε σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αλλά σαν να εναποτέθηκε μαλακά στο έδαφος!

Όλοι αρχίσαμε, γεμάτοι ανακούφιση,τα ευχαριστήρια: «Δόξα Σοι Κύριε», «Σε ευχαριστώ Παναγία μου», «Ας είναι ευλογημένο το Όνομα Σου, Κύριε».

Μόνο τις αεροσυνοδούς είχε πιάσει νευρική κρίση. Για τουλάχιστον πέντε λεπτά η μία άνοιγε ένα γιαούρτι, έτρωγε μία κουταλιά, το πέταγε και έπαιρνε άλλο, η άλλη ανοιγόκλεινε συνεχώς κάποια μεταλλικά συρτάρια, η άλλη έτρεμε και χτυπούσαν τα δόντια της.

Μετά από λίγο αποβιβαστήκαμε και συνοδεία αστυνομικών, ιατρών και νοσοκόμων πήγαμε σε ένα σαλόνι, όπου κάποιους προσπαθούσαν να τους συνεφέρουν και στους υπόλοιπους πρόσφεραν ένα αναψυκτικό. Από την ένταση είχε στεγνώσει το στόμα μας, αλλά ποιος νοιαζόταν;

Ήμασταν ζωντανοί μόνο αυτό μετρούσε! Σε λίγο ήρθε άλλο αεροσκάφος να μάς πάει στην Αθήνα, όπου και φθάσαμε ασφαλώς. Βέβαια μάς περίμεναν δημοσιογράφοι και κάμερες. Ένας φίλος μου τηλεφώνησε με αγωνία να δει εάν είμαι καλά, γιατί είδε ένα trailer στις πρωινές ειδήσεις μεγάλου καναλιού για την πτήση μας, αλλά μετά το θέμα αποσιωπήθηκε επιμελώς.

Από εκείνη τη στιγμή, όλοι μας χάσαμε το ενδιαφέρον μας για τις λεπτομέρειες. Δεν φώναζε κανείς, δεν διαμαρτύρονταν για την καθυστέρηση, για τις βαλίτσες, για τις δημοσίως εξομολογηθείσες βαριές αμαρτίες, για τίποτα. Βαδίζαμε στη γη, αλλά το μυαλό και η καρδιά μας ήταν γεμάτα ευγνωμοσύνη, κατά τη δύναμη του καθενός προσκολλημένα σε Εκείνον που μάς επιβεβαίωσε τόσο περίτρανα και πάλι την αγάπη Του. Ξέραμε ότι ζούσαμε μέσα στην πρόνοια του Θεού και αισθανόμασταν απέραντη χαρά και ανεκλάλητη ευγνωμοσύνη γι αυτό.

Και οι επόμενες ήμερες πέρασαν έτσι. Έβλεπα καθετί ως δημιούργημα του Θεού, το αγαπούσα και το θαύμαζα. Είχα πάψει να θυμώνω και να αναλώνομαι σε δευτερεύοντα πράγματα. Προσπαθούσα να ανταποκριθώ στην Αγάπη του Θεού με επιεική συμπεριφορά, μην κρίνοντας και, οπού μπορούσα, βοηθώντας τους άλλους. Δυστυχώς, μετά από μία περίπου εβδομάδα, ξαναμπήκα στή ρουτίνα τής καθημερινότητας. Ντρέπομαι που το αναφέρω, αλλά δεν κατάφερα να συγκρατήσω μέσα μου εκείνη την πρωτόγνωρη ειρήνη, την προσευχή, την ευγνωμοσύνη, την αγάπη.

Αυτά το πέρα για πέρα πραγματικό γεγονός, με έκανε να βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά, να προσπαθώ να βγω από το καβούκι του εγωκεντρισμού μου και της παράλογης λογικής μας, που τα βάζει όλα σε κουτάκια και θέλει να τα εξηγεί με νόμους και κανόνες. Ο φόβος του τέλους επιχαχύνει τη συνειδητοποίηση των λαθών, ωθεί σε συναίσθηση...

Η ευγνωμοσύνη που νοιώθει κανείς την άπειρη αγάπη Του Θεού μαλακώνει την καρδιά του, τόν λιώνει, τόν κάνει να αγαπάει διά του Θεού τους αδελφούς του και τηνν κτίση και παράλληλα φοβάται μήπως με κάποια πράξη του λυπήσει τον Θεό και χάσει αυτό που αρχίζει να γεύεται η καρδιά του και σκιρτά, αυτό που φτιάχτηκε να αναζητά η ψυχή του την διά της αγάπης δωρεάν παρεχόμενης ένωσης της με τόν Θεό.

(Αποφάσισα να γράψω αυτή τη μοναδική για μενα εμπειρία κατά παράκληση ενός αγαπητού αδελφού «προς δόξαν Θεού» και πνευματική τόνωση των αδελφών. Παρακαλώ, συγχωρέστε τον προσωπικό τόνο της διήγησης, αλλά ήθελα να αποδώσω τα γεγονότα και τα συναισθήματα ακριβώς, όπως τα ζήσαμε. Ευχαριστώ για την κατανόηση σας).
Πηγή: ΕΡΩ

Θαύμα του Αγίου Νεκταρίου στην Ιορδανία

2010-06-26T02:36:00.000-07:00

Θαύμα του Αγίου Νεκταρίου στην Ιορδανία

Σύμφωνα με όσα μας ανακοίνωσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος, ένα αγοράκι τριών μηνών αρρώστησε πολύ βαριά με τρύπα στον πνεύμονα και μπήκε στην εντατική υποστηριζόμενο με οξυγόνο.

Οι γονείς του μικρού αγοριού ήταν πολύ απελπισμένοι, όταν οι γιατροί τους ανακοίνωσαν ότι το παιδί τους δεν είχε καμία ελπίδα σωτηρίας.

Μόλις πληροφορήθηκε το θλιβερό γεγονός ο Μητροπολίτης Βενέδικτος, έδωσε αμέσως εντολή στον π. Νεκτάριο που μαζί με τη νεολαία επισκέπτονται κάθε Σάββατο τα νοσοκομεία για να δώσουν παρηγοριά στους αρρώστους.

Σε κάθε έναν ασθενή πηγαίνουν από ένα Ιερό Ευαγγέλιο, τον βίο του Αγίου Νεκταρίου και λαδάκι από το καντήλι του Αγίου.

Σύμφωνα με εντολή του κ. Βενέδικτου, ο π. Νεκτάριος άλειψε με λάδι το παιδάκι από το καντήλι του Αγίου, και Ω του θαύματος! το τριών μόνο μηνών αγοράκι την άλλη ημέρα ήταν υγιέστατο και οι γονείς του το πήραν σπίτι τους.

Να σημειωθεί, ότι οι γονείς του αγοριού ήταν άγνωστοι στη Μητρόπολη, παρόλα αυτά τηλεφώνησαν αμέσως στον π. Νεκτάριο και ήρθαν στην εκκλησία του Αγίου που βρίσκεται στη Μητρόπολη για να προσκυνήσουν.

Με δάκρυα στα μάτια, ευχαρίστησαν τον Άγιο και δήλωσαν ότι θα βαπτίσουν το παιδί, και θα του δώσουν το όνομα του Αγίου Νεκταρίου του Θαυματουργού.

Ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος, επισκέφθηκε την οικογένεια και το αγοράκι και έδωσε την ευλογία του.

Αξίζει να αναφερθεί, ότι ο Άγιος Νεκτάριος ευλαβείται ιδιαιτέρως στην Ιορδανία, ύστερα από την πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου να τον κάνει γνωστόν στη χώρα αυτή, επίσης έχει κάνει άλλα επτά θαύματα που είναι καταγεγραμμένα από αυτούς που έλαβαν τη χάρη του.

Τέλος, να σημειωθεί, ότι το γεγονός αυτό είχε μεγάλη απήχηση στον κόσμο και μαρτυρεί την αλήθεια και τη δύναμη της χριστιανικής πίστης.

Φωτογραφία: Η Εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου στην Ιορδανία

Θαύμα Αγίου Θεράποντα (Επισκόπου Κύπρου)

2010-06-26T02:19:00.000-07:00

Ο άγνωστος ασπρομάλλης «γέροντας»

Λέγομαι Ελένη Μάντζιου, και σας γράφω από την Καρδίτσα. Είμαι 37 χρονών.

Τον Ιούνιο του 2003, παραμονή της γέννησης του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, μπήκα στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης, στο Αιματολογικό. Έπασχα από οξεία μυελογενή λευχαιμία.

Έκαμα το πρώτο σχήμα χημειοθεραπείας. Η ασθένεια δεν έχει ίαση. Οι γιατροί αναζήτησαν τα αδέρφια μου, για να εκθέσουν την κατάσταση και να συνεργαστούν μαζί τους για τη θεραπεία μου.

Έχω άλλα τρία αδέρφια, αλλά εγώ ήμουν υιοθετημένη. Τους ειδοποίησε ο σύζυγός μου.

Μετά από 20 χρόνια δέχτηκαν και ήρθαν. Είχα συμβατότητα με τη μεγάλη αδερφή μου. Έκανα άλλα δύο σχήματα. Μετά ετοιμάστηκα για τη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μπήκα στις 24 Νοεμβρίου. Τα κύτταρα τα πήρα στις 2 Δεκεμβρίου. Όλα καλά!

Παραμονή Χριστουγέννων γύρισα στο σπίτι μου. Μετά από δύο μήνες περίπου είδα μπροστά μου έναν ασπρομάλλη γέροντα με λευκό χιτώνα να μου λέει: «Όλα πέρασαν, δεν ήταν να το περάσεις εσύ αυτό».

Επί ένα χρόνο αναζητούσα ποιος άγιος ήταν αυτός πού εμφανίστηκε και μου συμπαραστάθηκε στο πρόβλημά μου.

Όταν τα κατάφερα και πραγματοποίησα το τάμα μου στη Λέσβο, στον Άγιο Ραφαήλ, περπατούσαμε με το σύζυγό μου στην πόλη της Μυτιλήνης.

Μπήκαμε στο Ναό του Αγίου Θεράποντα, στο Ναό σας, τυχαία. Εκεί ανακάλυψα ότι ο Άγιος που είχα δει τότε, ήταν ο άγιος Θεράπων, ο Επίσκοπος Κύπρου!

Αυτός που είδα τότε ήταν Αυτός που προσκύνησα στην εικόνα του Ναού σας!

Ειλικρινά σας λέω πως δεν γνώριζα ούτε τη μορφή του, ούτε το όνομά του, ούτε τον ήξερα δηλαδή, ούτε τον είχα ακούσει ποτέ, ούτε τον είχα προσκυνήσει.

Την ώρα που ανακάλυψα ποιος ήταν ο γέροντας, ο σωτήρας μου, τα συναισθήματά μου δεν περιγράφονταν: Χαρά, δέος, λύπη, άγχος, δεν ήξερα κι εγώ η ίδια. Έκλαιγα, χαιρόμουνα!

Η ψυχή μου ήταν πλημμυρισμένη από αγαλλίαση, η καρδιά μου πετάριζε! Ο σύζυγός μου με ρωτούσε τι έπαθα.

Τότε του τα εξήγησα όλα - γιατί γνώριζε μόνο πως κάποιος άγνωστός μας άγιος με είχε θεραπεύσει. Μετά, όταν ηρέμησα, η ψυχή μου πετούσε από χαρά και ευγνωμοσύνη.

Όταν διάβασα το βίο του και τα θαύματά του στο βιβλίο σας, πάτερ, θεώρησα ότι είχα χρέος να σας ενημερώσω για το θαύμα Του και το πώς γνώρισα τη χάρη Του.

Τον έχω πάντα στην ψυχή μου, τον έχω πάντα στην καρδιά μου. Τον ευχαριστώ και τον επικαλούμαι συνεχώς.

(απο την ιστοσελίδα του Ι.Ν Αγίου Θεράποντα Μυτιλήνης)

Το θαύμα της μεταστροφής και μετάβασης της πόρνης από την αμαρτία στην Εν Χριστό ζωή

2010-06-26T02:03:00.000-07:00

Το θαύμα της πόρνης ...!

Μια πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ένα νοσοκομείο με το δίχρονο παιδάκι της να χαροπαλεύει οπό λευχαιμία. Ὁ πόνος της είναι μεγάλος, διότι ήδη έχει χάσει άλλα δύο παιδιά, και τώρα έβλεπε να της φεύγει και το τελευταίο, τρίτο βλαστάρι της. Όσο περνούσαν οἱ ώρες, τόσο και πιο πολύ μεγάλωνε ἡ απελπισία της.

Ήταν ήδη 2:00 μετά τα μεσάνυκτα, όταν όλως εκτάκτως πέρασε οπό το θάλαμο ὁ διευθυντής του τμήματος, να δει ένα διπλανό κοριτσάκι «επί πληρωμή» και οπό παρόρμηση πρόσεξε και το δίχρονο παιδάκι της χαροκαμένης εκείνης μάνας. Το εξέτασε και της είπε: Λυπάμαι πολύ κυρία μου. Πάρε τό παιδάκι σου και φύγε τώρα, για να πεθάνει τουλάχιστον στην αγκαλιά σου και στο σπίτι σου.

Σαν το άκουσε αυτό ἡ δύστυχη μάνα από το στόμα του γιατρού, με λυγμούς, τύλιξε το παιδάκι της με μία κουβερτούλα, το έσφιξε στην αγκαλιά της και έφυγε τρέχοντας. Βγήκε στο δρόμο… Παντού επικρατούσε ερημιά και ησυχία. Τίποτα δεν κυκλοφορούσε.

Σε μία στροφή του δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά της μία νεαρή σχετικά γυναίκα, περίπου 30 ετών. Μόλις είχε τελειώσει τη «δουλειά της» ήταν πόρνη.

Μόλις έφθασε ἡ μάνα μπροστά της, την σταμάτησε και της έβαλε με βία το παιδάκι της μέσα στην αγκαλιά της. Ταυτόχρονα, έπεσε στα πόδια της και φώναξε: Σώσε το παιδί μου! Σώσε το παιδί μου…..!!!

Τα έχασε αυτή! Πόρνη ήταν, αμαρτωλή ήταν, βυθισμένη στο βούρκο της ακολασίας! Τί να κάνει; Στα πόδια της μία μάνα, στα χέρια της ένα παιδί πού έσβηνε. Το είδε ότι έσβηνε. Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και είπε με δυνατή φωνή: Τί προσευχή να κάνω τώρα Θεέ μου; Εγώ είμαι αμαρτωλή, εγώ είμαι πόρνη! Τώρα μόλις «τελείωσα» την δουλειά μου. Αν δεν μ’ ακούς εμένα –και δεν θα με ακούσεις, βέβαια, γιατί είμαι αμαρτωλή- άκουσε τουλάχιστον αυτή τη πονεμένη μάνα.

Εκείνη τη στιγμή έγινε το θαύμα!!! Κατέβηκε ένα φώς από τον ουρανό και το παιδί άνοιξε τα ματάκια του, φώναξε «μανούλα μου!» κι άπλωσε τά χεράκια του αγκαλιάζοντας τή πόρνη, γιατί νόμισε ότι αυτή ήταν ἡ μανούλα του. Πάρ’ το της είπε. Ὁ Θεός έκανε το θαύμα Του!

Ὁ Θεός άκουσε τη προσευχή μίας αμαρτωλής, μίας πόρνης και όχι της μάνας! Αυτό συντάραξε τα λιμνάζοντα «νερά» στη ψυχή της αμαρτωλής γυναίκας, ώστε με συντριβή και μετάνοια, και με εξομολόγηση, οριστικά πλέον άλλαξε το σκοτάδι της αμαρτίας με τη νέα εν Χριστώ ζωή. Δόξα στο Όνομα σου, Κύριε!

Από το θαυμάσιο-ωφέλιμο βιβλίο του π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου, «Πνευματικές διαδρομές στους μακαρισμούς», σελ.47.

Επιστροφή άθεης από την άλλη ζωή

2010-06-26T01:35:00.000-07:00

Επιστροφή άθεης από την άλλη ζωή

(παρμένο από τη Ρωσία)

Ήμουν άθεη και έβριζα πολύ και φοβερά το Θεό. Ζούσα μέσα στη ντροπή και την πορνεία και ήμουν νεκρή στη γη. Όμως ο ελεήμων Θεός δεν άφησε να χαθώ, αλλά με οδήγησε στη μετάνοια.

Στα 1961 αρρώστησα από καρκίνο και ήμουν άρρωστη τρία χρόνια. Δεν έμενα ξαπλωμένη, παρά εργαζόμουνα και έκανα θεραπεία σε γιατρούς, ελπίζοντας να βρω θεραπεία. Τους τελευταίους έξη μήνες είχα τελείως αδυνατίσει, τόσο που ούτε νερό δεν μπορούσα να πιω. Μόλις το έπινα, αμέσως το έκανα εμετό. Τότε με πήγαν στο νοσοκομείο και επειδή ήμουν πολύ ενεργητική κάλεσαν ένα καθηγητή από τη Μόσχα και αποφάσισαν να με χειρουργήσουν.

Μόλις μου άνοιξαν την κοιλιά, αμέσως πέθανα. Η ψυχή μου βγήκε από το σώμα και στέκονταν ανάμεσα σε δύο γιατρούς και εγώ με μεγάλο φόβο και τρόμο κοίταζα την αρρώστια μου. Ολόκληρο το στομάχι μου και τα έντερα μου ήταν προσβεβλημένα από καρκίνο. Στεκόμουνα και σκεπτόμουνα γιατί είμαστε δύο; Δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει ψυχή. Οι κομμουνιστές μας φούσκωναν και μας δίδασκαν ότι η ψυχή και ο Θεός δεν υπάρχουν, ότι αυτό είναι μόνο επινόηση των παπάδων για να ξεγελάσουν το λαό και να τον κρατούν σε φόβο για κάτι που δεν υπάρχει. Βλέπω τον εαυτό μου που στέκεται και τον βλέπω πάλι πάνω στο χειρουργείο. Μου έβγαλαν έξω όλα τα εντόσθια και αναζητούσαν τον δωδεκαδάκτυλο. Αλλά εκεί υπήρχε μόνον πύον, τα πάντα ήταν κατεστραμμένα και χαλασμένα, τίποτε δεν ήταν υγιές. Οι γιατροί τότε είπαν: «αυτή δεν έχει με τι να ζήσει». Όλα τα έβλεπα με μεγάλο φόβο και τρόμο και πάλι σκεπτόμουνα: «Πώς και από πού είμαστε δύο;. Στέκομαι και ταυτόχρονα είμαι ξαπλωμένη; "Οι γιατροί τότε επέστρεψαν τα εντόσθιά μου όπως-όπως και είπαν ότι το σώμα μου πρέπει να δοθεί στους νέους ειδικευόμενους γιατρούς για διδασκαλία και το μετέφεραν στο νεκροστάσιο και εγώ πήγαινα κοντά τους και όλο και παραξενευόμουνα και σκεφτόμουνα πως και από πού είμαστε δύο. Εκεί με άφησαν ξαπλωμένη γυμνή, καλυμμένη ως το ύψος του στήθους με ένα σεντόνι. Μετά απ αυτό βλέπω ότι ήλθε ο αδελφός μου και έφερε το μικρό μου γιο. Ήταν έξι χρονών και ονομάζονταν Αντρούσκα (Αντρέι). Ο γιός μου πλησίασε το σώμα μου και με φίλησε στο κεφάλι . Άρχισε να κλαίει και να λέει: «Μαμά, μαμά, γιατί πέθανες; Είμαι ακόμη μικρός, πως θα ζήσω χωρίς εσένα; Πατέρα δεν έχω και συ πέθανες! Εγώ τότε τον αγκάλιασα και τον φίλησα, αλλά αυτό δεν το αισθάνθηκε ούτε το είδε ούτε με πρόσεξε, αλλά κοίταγε το νεκρό μου σώμα. Έβλεπα επίσης πως έκλεγε ο αδελφός μου. Μετά απ αυτό, εγώ με μιας βρέθηκα στο σπίτι μου. Ήλθε η πεθερά μου από τον πρώτο μου γάμο, η μητέρα μου και η αδελφή μου. Τον πρώτο μου σύζυγο τον εγκατέλειψα γιατί πίστευε στο Θεό. Τότε άρχισε η διανομή των πραγμάτων μου. Εγώ ζούσα πλούσια και με πολυτέλεια και όλα αυτά τα απόκτησα με αδικία και με πορνεία. Η αδελφή μου άρχισε να αφαιρεί τα πιο ωραία από τα πράγματά μου, ενώ η πεθερά ζητούσε να αφήσει και κάτι στο γιό μου. Η αδελφή μου δεν άφηνε τίποτε, αλλά επιπλέον άρχισε να εμπαίζει την πεθερά λέγοντας: «αυτό το παιδί δεν είναι από τον γιό σου και συ δεν του είσαι τίποτε». Μετά απ αυτό αυτές βγήκαν και έκλεισαν το σπίτι. Η αδελφή μου πήρε μαζί της και ένα μεγάλο μπόγο με πράγματα. Ενώ αυτές μάλωναν για τα πράγματά μου είδα γύρω μας να χορεύουν και να χαίρονται διάβολοι.

Ξαφνικά βρέθηκα στον αέρα και βλέπω σαν να πετώ με αεροπλάνο. Αισθάνομαι ότι κάποιος με συγκρατεί και ότι υψώνομαι όλο και πιο πολύ. Βρέθηκα πάνω από την πόλη ΜΠΑΡΝΑΟΥΛ. Μετά βλέπω ότι η πόλη χάθηκε . Έγινε σκοτάδι. Μετά απ αυτό άρχισε πάλι να έρχεται φως και στο τέλος φώτισε τελείως και το φως ήταν πάρα πολύ ισχυρό που δεν μπορούσα να το κοιτάξω. Με τοποθέτησαν σε μαύρη πλάκα ενάμιση μέτρου. Έβλεπα δένδρα με πολύ χοντρούς κορμούς και πανέμορφο ποικιλόχρωμο φύλλωμα. Ανάμεσα στα δένδρα υπήρχαν σπίτια και μάλιστα όλα καινούργια, αλλά δεν είδα ποιοι ζούσαν σ αυτά. Στην κοιλάδα αυτή είδα πλούσιο πράσινο χορτάρι και σκέφτηκα: που βρίσκομαι εγώ τώρα; Αν βρίσκομαι στη γη τότε γιατί δεν υπάρχουν εδώ επιχειρήσεις, εργοστάσια ούτε άλλα κτίρια, γιατί δεν υπάρχουν δρόμοι ούτε συγκοινωνία; Τι μέρος είναι ετούτο εδώ χωρίς ανθρώπους και ποιος τέλος πάντων ζει εδώ; Λίγο πιο πέρα είδα να περπατάει μια ωραία υψηλή γυναίκα με βασιλικά φορέματα κάτω από τα οποία φαίνονταν τα δάκτυλα των ποδιών. Περπατούσε τόσο ανάλαφρα που από τα πόδια δεν λύγιζε ούτε το χορτάρι. Κοντά της πήγαινε ένας νεαρός που είχε ύψος ως τους ώμους της. Είχε κρυμμένο το πρόσωπο του με τα χέρια του και για κάτι έκλεγε πολύ και πικρά και παρακαλούσε, αλλά για ποιο λόγο δεν μπορούσα να ακούσω. Σκέφτηκα ότι είναι ο γιος της και μέσα μου διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν τον λυπάται και δεν του εκπληρώνει το αίτημα. Αυτός έκλεγε και θρηνούσε και εκείνη δεν του εκπλήρωνε την αίτηση. (Σημείωση: Από όλα φαίνεται ότι αυτός ο νεαρός ήταν άγγελος φύλακας αυτής της νεκρής γυναίκας. Φαίνεται επίσης πόσο ενδιαφέρονται οι άγιοι άγγελοι για μας και τις ψυχές μας, αλλά εμείς δεν το βλέπουμε. Παραπέρα φαίνεται και αυτών το αίτημα είναι ανεκπλήρωτο, αν ο θάνατος μας βρει αμαρτωλούς και αμετανόητους). Όταν αυτοί με πλησίασαν, ο νεαρός έπεσε μπροστά στα πόδια της και άρχισε να την παρακαλεί εντονότερα και να οδύρεται και να της ζητεί κάτι. Εκείνη κάτι του απάντησε, αλλά δεν μπόρεσα να καταλάβω τι. (Σημείωση: Είχα την ευκαιρία και από άλλες πηγές να γνωρίσω πως και πόσο πικρά κλαίει ο άγ. Άγγελος φύλακας όταν αυτός που του δόθηκε για φύλαξη δεν υπακούει στην αγία Εκκλησία και στην αγία πίστη, χάνοντας την ψυχή του για πάντα). Όταν αυτοί με πλησίασαν ήθελα να τη ρωτήσω: «που βρίσκομαι;» Τη στιγμή εκείνη η γυναίκα αυτή σταύρωσε τα χέρια στο στήθος, ύψωσε τα μάτια προς τον ουρανό και είπε : «Κύριε, που θα πάει αυτή έτσι;». Εγώ τότε έτρεμα και μόλις τώρα κατάλαβα ότι είχα πεθάνει, ότι η ψυχή μου βρίσκονταν στον ουρανό και το σώμα έμεινε στη γη. Τότε άρχισα να κλαίω και να οδύρομαι και ακούω φωνή που λέει: «επιστρέψτε την στη γη για τις αγαθοεργίες του πατέρα της». Άλλη φωνή απάντησε: «βαρέθηκα την αμαρτωλή και διεφθαρμένη ζωή της. Εγώ ήθελα να την εξαφανίσω από προσώπου γης χωρίς μετάνοια, αλλά με παρακάλεσε γι αυτήν ο πατέρας της. Δείξε της το μέρος για το οποίο άξιζε».

Αμέσως βρέθηκα στον Άδη. Τότε άρχισαν να έρπουν μέχρις εμένα φοβερά πυρακτωμένα φίδια με μακριές γλώσσες που ξερνούσαν φωτιά και άλλες αποκρουστικές βρωμιές. Η βρώμα ήταν αβάσταχτη. Αυτά τα φίδια τυλίχθηκαν γύρω μου και ταυτόχρονα από κάπου παρουσιάστηκαν σκουλήκια χοντρά ίσαμε το δάκτυλο με ουρές που κατέληγαν σε βελόνες και άγκιστρα. Αυτά έμπαιναν σε όλα τα ανοικτά μου μέρη, στα αυτιά, στα μάτια, στη μύτη, κ.λ.π. και έτσι με βασάνιζαν και εγώ κραύγαζα όχι με την φωνή μου. Αλλά εκεί δεν υπήρχε από πουθενά ούτε βοήθεια ούτε έλεος από κανένα. Εκεί είδα πως παρουσιάστηκε η γυναίκα που πέθανε από άμβλωση και άρχισε να παρακαλεί τον Κύριο για έλεος. ΑΥΤΟΣ της απάντησε: «εσύ στην γη δεν με αναγνώριζες, σκότωνες τα παιδιά στην κοιλιά σου και επί πλέον έλεγες στους ανθρώπους: δεν πρέπει να γεννάτε παιδιά, τα παιδιά είναι περιττά». Σε μένα δεν υπάρχουν, δεν υπάρχουν περιττά. Σε μένα υπάρχουν τα πάντα και για όλους αρκετά.

Σε μένα ο Κύριος είπε: «Εγώ σου έδωσα την αρρώστια για να μετανοήσεις, αλλά εσύ με έβριζες ως το τέλος της ζωής και δεν Με αναγνώριζες και για τον λόγο αυτό και εγώ δεν σε αναγνωρίζω! Πως στη γη έζησες χωρίς τον Κύριο Θεό, έτσι και εδώ θα ζήσεις!».

Ξαφνικά όλα μεταστράφηκαν και εγώ κάπου πέταξα. Η βρώμα χάθηκε, χάθηκε και ο δυνατός οδυρμός και εγώ ξαφνικά είδα την εκκλησία μου που ενέπαιζα. Άνοιξε η πύλη και από αυτή βγήκε ιερέας ντυμένος στα άσπρα. Αυτός στέκονταν με σκυμμένο το κεφάλι και κάποια φωνή με ρωτάει: «ποιος είναι αυτός;». Εγώ απάντησα: «ο ιερέας μας». «Εσύ έλεγες ότι είναι χαραμοφάης, αυτός δεν είναι χαραμοφάης, αλλά πραγματικός ποιμένας, δεν είναι μισθοφόρος. Γνώριζε πως αν και είναι κατά το βαθμό μικρός, συνηθισμένος ιερέας, υπηρετεί Εμένα, μάθε ακόμη και τούτο: αν δεν σου διαβάσει αυτός την ευχή της εξομολόγησης, εγώ δεν θα σε συγχωρήσω»! Τότε άρχισα να παρακαλώ: «Κύριε, γύρισέ με στη γη, έχω ένα μικρό γιο». Ο Κύριος είπε: «ξέρω ότι έχεις μικρό γιο, είναι κρίμα γι αυτόν». «Κρίμα», απάντησα εγώ. Τότε Εκείνος αποκρίθηκε: «Εγώ σας λυπούμαι όλους και τρεις φορές σας λυπούμαι. Όλους σας περιμένω πότε θα ξυπνήσετε από το αμαρτωλό όνειρο, να μετανοήσετε και να έλθετε στον εαυτό σας;».

Εδώ τώρα εμφανίστηκε εκ νέου η Μητέρα του Θεού, που νωρίτερα την αποκαλούσα γυναίκα και πήρα το θάρρος να τη ρωτήσω: «Υπάρχει εδώ σε σας παράδεισος;». Αντί για απάντηση μετά απ αυτές τις λέξεις, ξαναβρέθηκα στην κόλαση στον Άδη. Τώρα ήταν χειρότερα από ότι την προηγούμενη φορά. Έτρεξαν ολόγυρά μου οι δαίμονες με καταλόγους και μου έδειχναν τα αμαρτήματά μου και φώναζαν: «εσύ μας υπηρέτησες όταν ήσουν στη γη»! Άρχισα να διαβάζω τα αμαρτήματά μου, όλα μου τα έργα μου που ήταν γραμμένα με μεγάλα γράμματα και ένοιωσα φοβερό φόβο. Από τα στόματά τους έβγαινε φωτιά. Οι δαίμονες με κτυπούσαν στο κεφάλι. Πάνω μου έπεφταν και κολλούσαν πυρακτωμένες σπίθες από φωτιά και με έκαιγαν. Γύρω μου ακούονταν φοβερός θρήνος και κοπετός πολλών ανθρώπων.

Όταν το πυρ δυνάμωνε έβλεπα τα πάντα γύρω μου. Οι ψυχές είχαν φοβερή όψη, ήταν σακατεμένες με τεντωμένους λαιμούς και πρησμένα μάτια. Μου έλεγαν ότι είσαι συντρόφισσα (φαίνεται ότι ήταν κομουνίστριες) και είσαι υποχρεωμένη να ζήσεις μαζί μας. Όπως εσύ έτσι και εμείς όταν είμαστε στη γη δεν αναγνωρίζαμε το Θεό, τον βρίζαμε και κάναμε κάθε κακό, την πορνεία, την υπερηφάνεια και άλλα και ποτέ δεν μετανοήσαμε. Όσοι αμάρτησαν, αλλά μετάνιωσαν, πήγαιναν στη εκκλησία, προσεύχονταν στο Θεό, ελεούσαν τους φτωχούς και βοηθούσαν όσους βρίσκονταν σε ανάγκη και κακοτυχία, αυτοί είναι εκεί πάνω. (Σημείωση: δηλαδή στο παράδεισο, τον οποίο αυτοί εδώ δεν ήθελαν ούτε να μνημονεύσουν).

Εγώ φοβήθηκα φοβερά από αυτά τα λόγια, μου φαίνονταν ότι ήδη βρισκόμουνα εδώ στον Άδη ολόκληρη ζωή και αυτοί μου λένε ότι θα ζήσω μαζί τους αιώνια.

Μετά από αυτό εμφανίστηκε εκ νέου η Μητέρα του Θεού και έγινε φως, οι δαίμονες τράπηκαν σε φυγή και οι ψυχές που βασανίζονται στην κόλαση άρχισαν να φωνάζουν και να την ικετεύουν για έλεος: «Ουράνια βασίλισσα, μη μας αφήνεις εδώ» φώναζαν. «Καιγόμαστε Μητέρα του Θεού και δεν υπάρχει ούτε σταγόνα νερό»! Εκείνη έκλαιγε και μέσα από το κλάμα έλεγε: «Όσο ζούσατε στη γη δε με αναγνωρίζατε και δε μετανοούσατε για τις αμαρτίες σας στον Γιο Μου και Θεό σας και Εγώ τώρα δεν μπορώ να σας βοηθήσω, δεν μπορώ να παραβώ την επιθυμία του Γιου μου και Εκείνος δεν μπορεί την επιθυμία του Πατέρα του! Βοηθώ μόνο αυτούς για τους οποίους παρακαλούν οι συγγενείς και για τους οποίους προσεύχεται η αγία εκκλησία». Μετά απ αυτό εμείς αρχίσαμε να υψωνόμαστε και από κάτω αναδίδονταν δυνατή κραυγή φωνών: «Μητέρα του Θεού μη μας αφήνεις».

Ξανά υπήρχε σκοτάδι και εγώ βρέθηκα στην ίδια πλάκα. Σταυρώνοντας τα χέρια στο στήθος η Μητέρα του Θεού ύψωσε τα μάτια στον ουρανό και άρχισε να προσεύχεται λέγοντας: «τι να κάνω μ αυτήν, που να την βάλω; Μια φωνή απάντησε : «αφήστε την από τα μαλλιά στη γη». «Μα αυτή είναι κουρεμένη;». Η φωνή είπε πάλι: «Πιάστε την από τα μαλλιά». Τότε η Μητέρα του Θεού έφυγε ήσυχα, η πόρτα της μισάνοιξε έτσι που πίσω απ' αυτήν δεν έβλεπα τίποτε. Κατόπιν επέστρεψε κρατώντας τα μαλλιά μου στα χέρια της και από κάπου εμφανίστηκαν 12 άμαξες χωρίς τροχούς, κινούνταν σιγά και εγώ τις ακολουθούσα. Η Μητέρα του Θεού μου έδωσε τα μαλλιά, αλλά εγώ δεν αντιλήφθηκα ότι με άγγιξε. Άκουσα μόνο όταν είπε ότι η δωδέκατη άμαξα δεν έχει πάτο. Φοβόμουν να καθίσω σ' αυτήν, αλλά η Μητέρα του Θεού με έσπρωξε στη γη απ' αυτή.

Μετά απ αυτό εγώ συνήλθα και ενσυνείδητα στεκόμουν και κοίταζα. Ήταν μιάμιση η ώρα το απόγευμα. Μετά από κείνο το φως που είδα εκεί όλα στη γη μου φαίνονταν άσχημα και δεν μου άρεσε που ήμουν στη γη, αλλά τι να κάνω. Τώρα είπα μόνη μου στην ψυχή μου: «πήγαινε στο σώμα»! Τότε βρέθηκα πάλι στο νοσοκομείο και πήγαμε στο ψυγείο που φύλαγαν τα πτώματα. Αυτό ήταν κλειστό, αλλά εγώ μπήκα μέσα χωρίς κώλυμα και είδα το νεκρό μου σώμα: Το κεφάλι μου ήταν γυρισμένο λίγο προς τα πλάγια, ενώ η μέση μου πιέζονταν από νεκρούς. Μόλις η ψυχή μου μπήκε στο σώμα, αμέσως αισθάνθηκα ισχυρό ψύχος. Κάπως απελευθέρωσα την πιεσμένη μέση μου, διπλώθηκα και έσφιξα τα γόνατα με τα χέρια. Τη στιγμή εκείνη έβαλαν μέσα το νεκρό σώμα κάποιου ανθρώπου και όταν άναψαν το φως με είδαν σκυμμένη, ενώ εκείνοι συνήθως βάζουν όλους τους νεκρούς με το πρόσωπο προς τα πάνω. Βλέποντάς με έτσι οι νοσοκόμοι φοβήθηκαν και από το φόβο διασκορπίστηκαν. Επέστρεψαν με δύο γιατρούς, που αμέσως διέταξαν να ζεσταθεί το μυαλό μου με λάμπες. Στο σώμα μου υπήρχαν οκτώ τομές (μάθαιναν πάνω σ αυτό): τρεις στο στήθος και οι υπόλοιπες στην κοιλιά. Δύο ώρες μετά το ζέσταμα του κεφαλιού άνοιξα τα μάτια και μόλις μετά από 12 μέρες μίλησα.

Το πρωί μου έφεραν πρωινό τηγανίτες με βούτυρο και καφέ (ήταν μέρα νηστείας), αλλά δεν ήθελα να φάω και τους είπα ότι δε θα φάω. Οι νοσοκόμοι έφυγαν πάλι και όλοι στο νοσοκομείο άρχισαν να με προσέχουν. Ήλθαν οι γιατροί και με ρώτησαν γιατί δεν θέλω να φάω. Τους απάντησα: «καθίστε και θα σας διηγηθώ τι είδε η ψυχή μου. Όποιος δεν νηστεύει τις μέρες της νηστείας, αυτός θα φάει βρωμερά και σιχαμερά πράγματα. Γι αυτό σήμερα δε θα φάω όπως και σ όλες τις νηστείες δε θα αρτυθώ». Οι γιατροί από την έκπληξη, τη μια κοκκίνιζαν την άλλη κιτρίνιζαν και οι ασθενείς με άκουγαν προσεκτικά. Κατόπιν συγκεντρώθηκαν πολλοί γιατροί και εγώ τους είπα ότι τίποτε πλέον δεν με πονάει. Τότε άρχισε να έρχεται σε μένα κόσμος και μάλιστα πολύς και εγώ σε όλους διηγιόμουνα και έδειχνα τις πληγές. Η αστυνομία άρχισε να διώχνει τον κόσμο και μένα με μετέφεραν σε άλλο νοσοκομείο. Εκεί ανάρρωσα τελείως και παρακάλεσα τους γιατρούς να με γιατρέψουν όσο το δυνατό νωρίτερα τις τομές που μου έκαναν μαθαίνοντας πάνω μου. Τότε με έβαλαν πάλι στο χειρουργικό τραπέζι και όταν οι γιατροί άνοιξαν την κοιλιά μου είπαν : «Γιατί χειρουργήσανε τελείως υγιή άνθρωπο;». Εγώ τότε τους ρώτησα: «Ποια είναι η αρρώστια μου;» Αυτοί μου απάντησαν : «Τα εντόσθιά σας είναι υγιή και καθαρά όπως του παιδιού». Τους είπα ότι τα μάτια μου ήταν δεμένα κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, αλλ ότι, παρ όλα αυτά, είδα το εσωτερικό μου στον καθρέπτη του ταβανιού. Ήλθαν και οι γιατροί που έκαναν την εγχείρηση και όταν πλησίασαν είπαν: «Που είναι η αρρώστια της; τα εντόσθιά της ήταν όλα διαλυμένα και προσβεβλημένα από τον καρκίνο και τώρα είναι τελείως υγιή». Τους απάντησα: ο ΚΥΡΙΟΣ ο ΘΕΟΣ φανέρωσε το έλεός του πάνω σε μένα την αμαρτωλή, για να ζήσω ακόμη και μαρτυρήσω στους άλλους ό,τι είδα και ό,τι μου συνέβη. ΕΚΕΙΝΟΣ, ο ΚΥΡΙΟΣ ο ΘΕΟΣ πήρε ότι κατεστραμμένο ήταν μέσα μου και μου έδωσε υγιή, σε όλους θα το διηγούμαι, ώσπου να πεθάνω. Κατόπιν είπα στο γιατρό: «Βλέπεις πως γελαστήκατε;» και εκείνος απάντησε ότι «τίποτε δεν ήταν υγιές μέσα σου». «Τι νομίζετε τώρα;» τον ρώτησα εγώ. Απάντησε: «σε αναγέννησε ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ!» Τότε του απάντησα: «Αν πιστεύετε σ' αυτόν κάντο τον σταυρό σας και παντρευτείτε στην εκκλησία». Ο γιατρός κοκκίνισε γιατί ήταν Εβραίος. Πρόσθεσα ακόμη: γίνου αρεστός στον Κύριο το ΘΕΟ.

Κατόπιν άφησα το νοσοκομείο, κάλεσα τον ιερέα που νωρίτερα ενέπαιζα και του έκανα επιθέσεις, αποκαλώντας τον χαραμοφάη. Του διηγήθηκα όλα όσα μου συνέβησαν, εξομολογήθηκα και μετάλαβα των αγίων του Χριστού μυστηρίων. Τον κάλεσα και ευλόγησε το σπίτι μου, γιατί ως τώρα σ αυτό βασίλευε η αμαρτία, η μικρότητα, το μεθύσι, ο εμπαιγμός και η μάχη.

Τώρα εγώ η αμαρτωλή ΚΛΑΥΔΙΑ που είμαι 40 χρονών με την βοήθεια του Θεού και της Ουράνιας Βασίλισσας, ζω χριστιανικά. Πηγαίνω τακτικά στη εκκλησία, στο ναό του Θεού και ο Κύριος με βοηθάει. Από όλες τις μεριές του κόσμου με επισκέπτονται άνθρωποι και εγώ διηγούμαι σε όλους όσα μου συνέβησαν, είδα και άκουσα. Με τη βοήθεια του Θεού τους δέχομαι όλους, διηγούμαι σε όλους τι ήμουν πριν, τι μου συνέβη τώρα και για ποιο λόγο είμαι τώρα πιστή.

Ας είναι δοξασμένος ο Κύριος ο Θεός! Όλους τους συμβουλεύω να προσέχουν πως ζουν, γιατί πράγματι υπάρχει άλλος κόσμος και άλλη ζωή και ότι ο καθένας θα δώσει λόγο για τα γήινα έργα του και ότι ανάλογα μ' αυτά θα έχει πλήρως δίκαια ανταμοιβή ή τιμωρία και μάλιστα αιώνια. Να ζήτε όλοι χριστιανικά και κατά ΘΕΟΝ. ΑΜΗΝ.

Ουστγιούζινα Κλαύδιγια Νικίτισνα.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

[Πηγή]: http://www.impantokratoros.gr/25C2CBA9.el.aspx

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΝΝΕΑ ΜΥΡΟΒΛΥΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΟ

2010-06-26T00:02:00.003-07:00

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ:

ΕΝΝΕΑ ΜΥΡΟΒΛΥΤΕΣ ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΟ

(Ι. Μ. ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)!

Πρόσφατη φωτογραφία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναγίας Παναχράντου στήν Ἄνδρο.

ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ!!!

Οἱ ἐννέα μυροβλύζουσες ἅγιες κάρες μοναχῶν πού βρέθηκαν κατά τήν ἀνακομιδή τῶν λειψάνων τῶν μοναχῶν στήν Ἱερά μονή τῆς Παναγίας τῆς Παναχράντου στήν Ἄνδρο.

ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ.

ΘΑΥΜΑ ΜΥΡΟΒΛΥΣΙΑΣ 9 ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΚΟΜΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ (ΚΑΡΕΣ) ΣΤΗ Ι. ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ.

[Παρακάτω θα βρείτε την περιγραφή τοῦ καταπληκτικού θαύματος που έλαβε χώρα στις 3 Μαΐου 2009 στην Άνδρο, την Κυριακή των Αγίων Μυροφόρων, όταν μέσα σε κρύπτη και μεταξύ εκατοντάδων άλλων λειψάνων ανακαλύφθηκαν μυροβλύζουσες κάρες κάτω από την εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (κοιμητηριακός ναός της μονής Παναγίας Παναχράντου πού απέχει περίπου 200μ από τη μονή). Περισσότερα σχετικά με αυτήν την καταπληκτική ανακάλυψη μπορείτε να διαβάσετε στο τεύχος Μαϊου-Ιουνίου 2009 του περιοδικού "THE ORTHODOX WORD" (Ο Ορθόδοξος Λόγος), το οποίο περιέχει το άρθρο "Secret Garden of the Saints: The Holy Monastery of the Panagia Panahrantos, Andros, Greece" (Ο Μυστικός Κήπος των Αγίων: Ιερά Μονή Παναγίας Παναχράντου, Άνδρος, Ελλάς) του Lawrence Damian Robinson (ο οποίος προμήθευσε και το φωτογραφικό υλικό). - J.S.].

Σπήλαια ἀναχωρητῶν πού ἀπέχουν περί τά 400 μέτρα ἀπό τήν μονή Παναχράντου. Σ' αὐτά κατοικοῦσαν συνεχῶς ἀσκητές μέχρι καί τό 1947.

Περιγραφή του συγκλονιστικού θαύματος στη Ιερά Μονή Παναγίας Παναχράντου στην Άνδρο, όπως μου τό διηγήθηκε η αυτόπτης μάρτυρας κ. Μάρθα Ζησίμου.

Μίλησα (διηγεῖται ὁ κ. Ρόμπινσον) με την κουνιάδα μου, τη Μάρθα, σχετικά με το θαύμα της μυροβλυσίας αγνώστων λειψάνων που συνέβη στο μοναστήρι της Άνδρου και θα προσπαθήσω να καταγράψω εδώ όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορώ, όσο ακόμα είναι φρέσκα μέσα στο μυαλό μου. Ήταν τόσο ενθουσιασμένη, που μιλούσε με ταχύτητα 1000 λέξεων το λεπτό, και ήταν τόσα πολλά αυτά που μου διηγήθηκε, που δεν ξέρω από πού ν΄ αρχίσω.
Αρχικά, επιτρέψτε μου να σας δώσω μερικές πληροφορίες για την ιστορία της μονής.

Ὁ τάφος(ὁ πρώτος τάφος) ὅπου ἐτάφη ὁ π. Χριστόφορος Παπουλάκος. Ὁ τάφος αὐτός βρίσκεται στήν ἴδια περιοχή πού ἀνακαλύφθηκε ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Παναχράντου.

Ιστορικά στοιχεία γιά την Ι. Μ. Παναγίας Παναχράντου Άνδρου

Πρώτα απ΄ όλα, η μονή αυτή δεν είναι και από τις πιο φημισμένες της Άνδρου, όπως του Αγ. Νικολάου ή της Αγ. Μαρίνας. Η μονή είναι αφιερωμένη στην Παναγία την "Πανάχραντο" και ιδρύθηκε το 961 μ.Χ., μετά την επίσκεψη του τότε στρατιωτικού διοικητή και μετέπειτα αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Νικηφόρου Φωκά, στο νησί της Άνδρου.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η επίσκεψη του Ν. Φωκά, καθώς και η ίδρυση της μονής φαίνεται να είναι επίσης θαυματουργικές. Λένε ότι ο Νικηφόρος Φωκάς είχε σταλεί από την Κωνσταντινούπολη για να καταστείλει κάποια εξέγερση στην Κρήτη, όμως κατά τη διάρκεια του πλου, ο στόλος του αντιμετώπισε άσχημες καιρικές συνθήκες και αναγκάστηκε να προσαράξει στην Άνδρο. Κοντά στη σημερινή μονή υπήρχε μια σκήτη, που αποτελείτο από μερικές σπηλιές, όπου ασκήτευαν κάποιοι μοναχοί. Μόλις αυτοί άκουσαν ότι ο Νικηφόρος Φωκάς (υψηλόβαθμος στρατιωτικός διοικητής της Βυζαντινής αυτοκρατορίας) βρίσκεται στο νησί, έσπευσαν να του αποδώσουν τιμές. Του ανέφεραν ότι είχαν μια θαυματουργική εικόνα της Παναγίας, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, [1] και του υποσχέθηκαν ότι θα προσεύχονται γι' αυτόν καθημερινά, να έχει «νίκας κατά βαρβάρων» στην Κρήτη. Αυτός υποσχέθηκε ότι όταν επιστρέψει, θα τους βοηθήσει οικονομικά να χτίσουν ένα μοναστήρι, καθώς ήσαν σπηλαιώτες. Ο Νικηφόρος Φωκάς όταν έφθασε στην Κρήτη, πριν ακόμη πιάσει στεριά, φανερώθηκε η Παναγία σε όραμα και του είπε τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνει, για να εξασφαλίσει την ειρήνη, και μάλιστα αμαχητί, με την προϋπόθεση ότι θα επέστρεφε στην Άνδρο για να χτίσει εκεί μονή. Ακολούθησε, λοιπόν, τις οδηγίες που έλαβε στο όραμα και όλα έγιναν όπως ακριβώς του είχε πει η Παναγία - σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς αιματοχυσίες εξασφάλισε την ειρήνη στο νησί, επέστρεψε στην Άνδρο και έδωσε μεγάλο χρηματικό ποσό για την ανοικοδόμηση της μονής στην τοποθεσία που είχε βρεθεί η εικόνα.

Κατά τα φαινόμενα, ο ηγούμενος της μονής προφήτεψε ότι ο Νικηφόρος Φωκάς θα ανεκηρύσσετο αυτοκράτορας και του το είπε, πράγμα που τον χαροποίησε τόσο πολύ, ώστε με την άνευ όρων χρηματοδότησή του, ολοκληρώθηκε η ανέγερση της Ιεράς Μονής . Έτσι, χτίστηκε μια μεγάλη μονή, όμοια με φρούριο. (Δεν την έχω δει, αλλά έτσι την περιγράφει η Μάρθα, μια λεπτομέρεια πραγματικά πολύ σημαντική για την υπόλοιπη διήγηση).

Το εσωτερικό του Καθολικού της Ι. Μ. Παναγίας Παναχράντου.

Σήμερα, η μονή δεν έχει επισκευαστεί, χρειάζεται ανακαίνιση . Έχει δύο μοναχούς: τον ηλικιωμένο ηγούμενο, Γέροντα Ευδόκιμο, γύρω στα 75 και έναν νέο ιερομόναχο (35-40 χρονών), τον π. Αέτιο (φέρει το όνομα ενός από τους Αγίους 40 Μάρτυρες της Σεβάστειας).

Ὁ ἡγούμενος π. Εὐδόκιμος (στά δεξιά) καί ὁ ἱερομόναχος π.Ἀέτιος στό καθολικό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στή Μονή τῆς Παναγίας Παναχράντου.

Περνάνε δύσκολα οικονομικά, μέχρι που δεν ανάβουν τα φώτα εάν δεν νυχτώσει και μόνον και εφόσον είναι άκρως απαραίτητο. Η μονή είναι δυσπρόσιτη για τα λεωφορεία, με αποτέλεσμα τα πούλμαν που επισκέπτονται τα άλλα μοναστήρια να την προσπερνούν. Είναι κρίμα που συμβαίνει αυτό, γιατί ο ναός της μονής (αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου) διαθέτει πληθώρα αγίων λειψάνων.

Ἡ ἁγία κάρα τοῦ Ἁγίου καί Ἱαματικοῦ Παντελεήμονος

Εδώ φυλάσσεται n κάρα του Αγίου Παντελεήμονα (η οποία -όπως αναφέρει ο π. Αέτιος- έχει ακόμα μαλλιά και δέρμα στο πίσω μέρος της, από την οποία συχνά αναβλύζει μεγάλη ποσότητα ευωδιαστού μύρου κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας), την κάρα της Αγίας Ιουστίνης, την κάρα του Αγίου Αειθαλά, λείψανα της Αγίας Κυριακής, τμήμα από το χέρι της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας. Η Μάρθα αναφέρθηκε στα λείψανα και άλλων αγίων, τους οποίους όμως δεν μπορώ να θυμηθώ.

Τό ἐσωτερικό τοῦ Φωτοδότη (τοῦ κοιμητηριακοῦ ναοῦ τῆς Ἱ. Μονῆς) κάτω ἀπό τό δάπεδο τοῦ ὁποίου βρίσκεται ἡ κρύπτη ἡ ὁποία περιεῖχε τά ἅγια λείψανα.

ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΒΛΥΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Και τώρα, θα σας διηγηθώ το βασικό περιστατικό που μου περιέγραψε η Μάρθα. Ένα Σαββατοκύριακο αυτή και η μητέρα της πήγαν στην Άνδρο για προσκύνημα. Είχαν αρχικά την πρόθεση να επισκεφθούν και ένα από τα άλλα, τα πιο φημισμένα μοναστήρια του νησιού (του Αγ. Νικολάου ή της Αγ. Μαρίνας), όμως για ανεξήγητο λόγο αποφάσισαν τελικά να επισκεφθούν πρώτα αυτήν τη μονή. Είπαν ότι βρίσκεται σε μια υπέροχη τοποθεσία γεμάτη πλατάνια, με φανταστική θέα και με πέντε ή έξι πηγές εντός του μοναστηριακού συγκροτήματος. Σταμάτησαν εκεί και γευμάτισαν και, ενώ ήταν εκεί, αποφάσισαν να ρωτήσουν τον π. Αέτιο εάν υπήρχαν ξενώνες (σε περίπτωση που δεν έβρισκαν μέρος να μείνουν σε κάποιο από τα άλλα μοναστήρια που σκόπευαν να επισκεφθούν).

Πράγματι, υπήρχε ξενώνας, αλλά ο π. Αέτιος ήθελε πρώτα να ρωτήσει τον Γέροντα εάν θα μπορούσαν να μείνουν (μιας και δεν ήταν συνηθισμένοι σε επισκέπτες). Ο Γέροντας, βέβαια, ήθελε να μείνουν και ο π. Αέτιος -φανερά ενθουσιασμένος- τους είπε ότι την επομένη δεν θα τελούσαν τη Θεία Λειτουργία στο Καθολικό, αλλά στο κοιμητήριο, και ότι θά γινόταν η ανακομιδή όλων των οστών των μοναχών από την ίδρυση της μονής. Η Μάρθα και η μητέρα της δεν μπορούσαν να καταλάβουν πόσο σημαντικό ήταν αυτό που τις έλεγε ο π. Αέτιος. Έβλεπαν, όμως, τον ενθουσιασμό των μοναχών για την επικείμενη φιλοξενία κι έτσι, αποφάσισαν να μείνουν εκεί και να μην πάνε στα άλλα μοναστήρια.

Ἐξωτερική ἄποψη τοῦ Φωτοδότη. (Ὁ κοιμητηριακός ναός ἀφιερωμένος στήν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος).

Το επόμενο πρωί, παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία σε έναν μικρό ναό έξω από το μοναστηριακό συγκρότημα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος (συνήθως τον αποκαλούσαν "του Φωτοδότη").

Τώρα, θα σας εξηγήσω τι εννοούσε ο π. Αέτιος όταν είπε ότι θα τελούσαν τη Θεία Λειτουργία "στο κοιμητήριο". Φαίνεται ότι οι μοναχοί, κάποια στιγμή στην μακραίωνη ιστορία της μονής, είχαν αρχίσει να θάβουν τους κεκοιμημένους μοναχούς στο κοιμητήριο και αμέσως με την εκταφή τους ρίπτονταν στην κρύπτη, κάτω από τον ναό της Μεταμορφώσεως το οποίο είναι το οστεοφυλάκιο της μονής. Ο ναός είναι χτισμένος πάνω από την κρύπτη, η οποία -σύμφωνα με εκτιμήσεις της Μάρθας- έχει εμβαδόν περίπου 25 τ.μ. και ύψος γύρω στο 1,80-2,00 μέτρα. Το μόνο άνοιγμα για να εισέλθει κανείς στην κρύπτη είναι μια οπή στο πάτωμα του ναού, κοντά στο αναλόγιο των ψαλτών, η οποία καλύπτεται με μια πέτρινη πλάκα πάχους 30 εκ. εναρμονισμένη με το έδαφος. Με άλλα λόγια, όποιος δεν γνώριζε την ύπαρξή της και τον σκοπό που αυτή εξυπηρετούσε, κάλλιστα τη θεωρούσε μία από τις πολλές που συνθέτουν το πάτωμα του ναού. Δεν υπάρχει καμία άλλη ένδειξη ότι υπάρχει κάποιο κενό κάτω από τον ναό, καθώς οι τοίχοι εξωτερικά δίνουν την εντύπωση τοιχίων θεμελίωσης. Δεν γνωρίζουν πόσα λείψανα υπάρχουν εκεί συνολικά, αλλά εκτιμούν ότι είναι σίγουρα πάνω από 1000. Από την κρύπτη δεν έχει αφαιρεθεί κανένα λείψανο, αφού αυτή -μέχρι και χθες- δεν είχε ανοιχτεί ποτέ.

Ὁ ἱερομόναχος Ἀέτιος (ἀριστερά) καί ὁ ἡγούμενος Εὐδόκιμος στό ὀστεοφυλάκιο μετά τόν καθαρισμό καί τήν τοποθέτηση τῶν ὀστῶν.

Κοντολογίς, τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ως εξής:

Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ήταν παρόντες συνολικά 10 άνθρωποι: Ο π. Αέτιος (ο π. Ευδόκιμος, ο ηγούμενος της μονής, δεν παρίστατο, γιατί έπρεπε να λειτουργήσει σε έναν άλλον ναό), η μητέρα του που ήρθε για επίσκεψη, οι δύο άνδρες που ήρθαν να βοηθήσουν στο άνοιγμα της κρύπτης, η Μάρθα και η μητέρα της Έφης, καθώς και μερικοί άλλοι ευλαβείς προσκυνητές, τους οποίους οι μοναχοί είχαν καλέσει ειδικά για την περίπτωση. Σε όλη τη διάρκεια της Λειτουργίας, οι εκκλησιαζόμενοι αντιλαμβάνονταν ένα γλυκό άρωμα το οποίο μεταφερόταν με τον αέρα μέσα σε όλον τον ναό, χωρίς να μπορεί όμως κανείς να διαπιστώσει από ποιο σημείο πήγαζε. Η Μάρθα πίστεψε ότι ερχόταν από το θυμιατό, αλλά μετά είδε ότι αυτό δεν έβγαζε καθόλου καπνό. Κάποιαν άλλη στιγμή, νόμισε ότι ήταν το άρωμα μιας από τις γυναίκες που παρευρίσκονταν εκεί. Προφανώς, όλοι είχαν την ίδια εντύπωση, γιατί παρατήρησε πως όλοι τους κοιτούσαν τριγύρω και οσφραίνονταν συχνά-πυκνά τον αέρα. Ανέφερε, όμως, ότι η ευωδία έγινε απ' όλους πλέον αντιληπτή κατά τη διάρκεια του Χερουβικού Ύμνου, κατόπιν στο «Πιστεύω» και ιδιαίτερα κατά την τη φράση "Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών". Η Μάρθα περιέγραψε το άρωμα όπως το βίωμα ενός σεισμού, δηλαδή κάτι τόσο δυνατό το οποίο τους ταρακούνησε ξαφνικά όλους. Μου είπε ότι, μετά τη Θεία Λειτουργία, ο ιερέας άνοιξε την οπή στο πάτωμα του ναού και αμέσως η ευωδία από την κρύπτη πλημμύρισε όλον τον τόπο, γινόταν έντονα αντιληπτό ακόμη και έξω από τον ναό, καθώς και σε όλον τον δρόμο μέχρι πάνω στη μονή. [Φανταστείτε πόσο δυνατό θα πρέπει να ήταν, ώστε να περάσει μέσα από τόσο χοντρές πέτρες!]

Ξεκίνησαν να ανοίγουν εξωτερικά τον τοίχο, για να μπουν στην κρύπτη, και ο π. Αέτιος επέμεινε να έχουν αναμμένα κεριά στο καντήλι του νάρθηκα καθ' όλην τη διάρκεια των εργασιών. Κάποια στιγμή, η μητέρα της Έφης ανέβηκε στη μονή. Η Μάρθα, όμως, έμεινε να τους παρατηρεί, να δει τι θα γίνει, γιατί ήταν πεπεισμένη ότι θα συνέβαινε κάτι. Τελικά, κάποτε κατάφεραν να ανοίξουν τρύπα στον τοίχο και άρχισαν να απομακρύνουν τις πέτρες. Εκείνη τη στιγμή, η ευωδία –όπως μας είπε- έγινε τόσο δυνατή, που τους έφερνε ζαλάδα. Τελικά άνοιξαν τον τοίχο έτσι ώστε να μπορούν να εισέλθουν κι η ευωδία έγινε εντονότερη . Οι εργάτες ανησυχούσαν μήπως και υπάρχουν φίδια, μέσα στην κρύπτη, όμως ο π. Αέτιος τους διαβεβαίωσε πως ποτέ δεν είχαν δει φίδια στην περιοχή και πως το πολύ-πολύ να υπάρχουν μερικοί σκορπιοί. Ωστόσο, όταν τελικά κατάφεραν να μπουν μέσα, διαπίστωσαν πως, εκτός από το χώμα και τις πέτρες που είχε ριφθεί με τα οστά των μοναχών, ο χώρος ήταν πολύ καθαρός (δηλαδή καθόλου μούχλα ή μύκητες ή άλλου είδους ζωύφια).

Ἡ θέα πού πρωτοαντίκρυσε ὁ π. Ἀέτιος καί οἱ παρευρισκόμενοι προσκυνητές ὅταν ἄνοιξαν τό παλαιό ὀστεοφυλάκιο τῆς Μονῆς.

Οστά και κρανία ήταν απλωμένα παντού, όλα ανακατεμένα και στοιβαγμένα, τόσα πολλά που το πάτωμα δεν φαινόταν. Εφόσον, όμως, το έντονο άρωμα ερχόταν από κάποιο σημείο κοντά στο άνοιγμα του τοίχου, ξεκίνησαν να βρουν την πηγή του. Ο π. Αέτιος εστίασε το ενδιαφέρον του σε ένα συγκεκριμένο κρανίο, από το οποίο θεωρούσε ότι προέρχεται η ευωδία (η Μάρθα μου είπε ότι ο πάτηρ ανέφερε στους εργάτες τον λόγο για τον οποίο είχε επιλέξει το εν λόγω κρανίο, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει τι τους έλεγε). Πράγματι, αυτό το κρανίο ευωδίαζε πολύ. Παρόλα αυτά, μύρισαν και άλλα οστά, χωρίς όμως να βρουν κάποιο άλλο που να ευωδιάζει. Τότε άρχισαν να μεταφέρουν τα οστά έξω από την κρύπτη, να τα ξεσκονίζουν γρήγορα , να τα απλώνουν έξω από τον ναό πάνω σε τραπέζια, για να τα πλύνουν με μεγαλύτερη προσοχή αργότερα. Όπως όλα, έτσι μεταχειρίστηκαν και το κρανίο που θεωρούσαν ότι ευωδίαζε. Το τοποθέτησαν πάνω σε ένα τραπέζι κοντά στα άλλα και συνέχισαν την εργασία τους.

Δύο ἀπό τής μυροβλύζουσες ἅγιος κάρες. Στά δεξιά μία ἀπό ἐκεῖνες πού παρουσίαζαν σημάδια μαρτυρικοῦ θανάτου.

Μετά από λίγο, ο π. Αέτιος παρακάλεσε τη Μάρθα να πάει στην κουζίνα της μονής και να μαγειρέψει ζυμαρικά για όλους. Καθώς όμως ανηφόριζε, αποφάσισε να ελέγξει και τα κεριά στο νάρθηκα του ναού, να σβήσει όσα είχαν λιώσει πολύ και να ανάψει καινούργια. Αφού, λοιπόν, το έκανε, καθώς βγήκε από τον ναό με σκοπό να ανηφορίσει για τη μονή, άρχισε να φωνάζει δυνατά τον ιερέα να έρθει κοντά της. Το κρανίο, το οποίο πριν ευωδίαζε, τώρα μυρόβλυζε . Το μύρο είχε αρχίσει να τρέχει γύρω από το κρανίο. Η Μάρθα είπε ότι είδε με τα ίδια της τα μάτια το μύρο να αναβλύζει από το κρανίο και καθώς έρεε περιμετρικά, το κρανίο άλλαξε ξαφνικά όψη. Πριν μυροβλύσει, ήταν λευκό όπως όλα τα άλλα. Ωστόσο, καθώς το μύρο έρεε γύρω του (κι απ' ότι μας είπε, περιέλουσε όλο το κρανίο), άρχισε να αλλάζει χρώμα και να γίνεται κιτρινωπό/κεχριμπαρένιο, μπροστά στα μάτια τους! Εκτός από αυτό, η Μάρθα μού είπε ότι, ενώ το κρανίο ήταν ακόμα με χώματα επάνω (ο ιερέας είχε βουρτσίσει μόνον τις πέτρες, τα υπόλοιπα θα έβγαιναν μετά από επιμελέστερο πλύσιμο), τώρα πλέον είχε καθαρίσει τελείως, από μόνο του! (Εκείνη τη στιγμή, μόνον ο π. Αέτιος, η Μάρθα και ένας εργάτης βρίσκονταν στον ναό, ενώ οι υπόλοιποι είχαν ήδη πάει στο μοναστήρι. Συνεπώς, δεν υπήρχε κανένας άλλος που θα μπορούσε να το είχε πλύνει). Μου είπε, επίσης, ότι αισθάνθηκε ξεκάθαρα την παρουσία κάποιου - θαρρείς και το κρανίο, που αντίκριζε, δεν ήταν πλέον μόνο ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά ένα ζωντανό και μάλιστα γνώριμο πρόσωπο.
Ο π. Αέτιος και το άλλο άτομο έτρεξαν από το μέρος που εργάζονταν και έφθασαν πάνω, εκεί που βρισκόταν η Μάρθα, μένοντας και αυτοί κατάπληκτοι από το θέαμα που αντίκριζε. Όλοι τους άρχισαν να κλαίνε και να προσεύχονται, ενώ ο π. Αέτιος πήρε στα χέρια του το άγιο λείψανο και το μετέφερε στα Άγια των Αγίων. Εκεί, το λείψανο άρχισε ξαφνικά να μυροβλύζει ακόμη πιο έντονα, ακατάσχετα. Το τοποθέτησε πάνω σε ένα λινό ύφασμα και το τύλιξε ολόκληρο, για να απορροφήσει το μύρο. Μόλις όμως σφούγγιζαν το μύρο, αυτό ανάβλυζε με περισσότερη ορμή και δεν ήταν δυνατό να το προλαβαίνουν. Η Μάρθα τηλεφώνησε τη μητέρα της στο κινητό, η οποία έφυγε από τη μονή και ήρθε κι αυτή στον ναό. Τα είδε όλα και με διαβεβαίωσε ότι όλα όσα μου είχε διηγηθεί η Μάρθα ήταν αλήθεια. Μου έφεραν κι ένα κομμάτι από το ύφασμα, με το οποίο μάζεψαν το μύρο, για να το μυρίσω. Πράγματι, ενώ δεν υπήρχαν πάνω του εμφανή σημάδια από λεκέδες, ευωδίαζε υπέροχα ένα πολύ γλυκό, άρωμα λουλουδιών - τόσο έντονο, που δεν το αντιλαμβανόμουν μόνο με την αίσθηση της όσφρησης, αλλά και με αυτήν ακόμη της γεύσης. Η Μάρθα επιβεβαίωσε την εντύπωση που είχα, όταν μου είπε ότι κι αυτή, όταν μύρισε το άρωμα μέσα στον ναό, αισθάνθηκε -μαζί με τους υπόλοιπους που βίωσαν το θαύμα- και κάτι πολύ γλυκό στη γεύση.

Τό ὀστεοφυλάκιο τῆς Ἱ. Μονῆς μετά τήν τακτοποίηση του.

Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο ηλεκτρονικό μου μήνυμα, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα σε ποιον ανήκουν τα λείψανα (και υπάρχουν πράγματι χιλιάδες οστά μέσα στην κρύπτη και ίσως φανερωθούν και άλλοι Άγιοι).

Οι άνδρες που βρέθηκαν εκεί προσεύχονταν να φανερωθεί ο Άγιος σε κάποιον, σε όνειρο ή σε όραμα, ώστε να αξιωθούν ενδεχομένως να τον αναγνωρίσουν.

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού!

Damian Robinson

Σημείωση

Ἡ μετάφραση τοῦ ἄρθρου ἀπό τά Ἀγγλικά ἔγινε ἀπό τόν κ. Νίκο Ἀγγελίδη καί ἡ τελική του διόρθωση ἀπό τήν αὐτόπτη μάρτυρα κ. Μάρθα Ζησίμου.

Ὁ Γέροντας -Ἡγούμενος τῆς ἱ. μονῆς Παναχράντου Ἄνδρου Ἀρχιμανδρίτης π. Εὐδόκιμος μᾶς ἔδωσε τήν εὐλογία του νά δημοσιεύσουμε στά ἑλληνικά, γιά πρώτη φορά, τά γεγονότα τοῦ θαύματος καί τόν εὐχαριστοῦμε θερμά ζητώντας τίς εὐχές του.

Εἴθε οἱ Μυροβλύτες Ἅγιοι νά πρεσβεύουν γιά μᾶς καί νά σκεπάζουν τήν ταλαίπωρη πατρίδα μας.

π. Σάββας.

Εμφάνιση του Τιμίου Σταυρού στον Ουρανό της Ρωσίας

2010-03-01T10:27:00.000-08:00

ΜΕΓΑ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ !

Το βίντεο όπως παίχτηκε σε Ρωσικό Τηλεοπτικό κανάλι
(για του λόγου το αληθές)

Αλλο ένα σημάδι στον ουρανό
Εχει περάσει ένας χρόνος που είχε δημοσιευτεί ένα ερασιτεχνικό βίντεο από ένα θαύμα στον ουρανό.Για μια ακόμη φορά εμφανίζεται στον ουρανό το σημείο του Σταυρού.Το γεγονός έγινε στη ρωσική περιφέρεια Kostroma.
Ένας κάτοικος της πόλης Sharya,στην Ρωσία, έγινε μάρτυρας ενός περίεργου φαινομένου: Στον ουρανό πάνω από το σπίτι του είδε έναν λαμπερό σταυρό.Ο Βλαντιμίρ Rostovcev τράβηξε ένα βίντεο με την φωτογραφική του μηχανή. Νωρίς το πρωί επρόκειτο να πάει στην εργασία του, αλλά ανακάλυψε ότι δεν μπορούσε να βάλει μπροστά το αυτοκίνητο του.Εκείνη την στιγμή την προσοχή του την τράβηξε το απίστευτο θέαμα ... Ο σταυρός ήταν στη μέση του αέρα για λίγα λεπτά.Μετά διαλύθηκε.
Ο Vladimir λέει: «Είναι περίεργο, αλλά αφού έφυγε ο σταυρός το αυτοκίνητό μου ήταν μακριά και δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα ..."

Η εμφάνιση τού τεράστιου φωτεινού Σταυρού στον ουρανό της πόλεως Κοστρομά τής Ρωσίας ! ( 280.000 κατοίκων ). Tί νά σημαίνει άραγε η εμφάνισή του, καί γιατί ο Χριστός στέλνει αυτό τό σημείο; Γιατί στήν τύχη ασφαλώς καί με καθαρή γεωμετρία Σταυρού ( καί μάλιστα διπλού Ρωσικού ), τίποτα από μόνο του δέν γίνεται!

Δίπλα στήν φωτογραφία η Μονή τού Αγίου Υπατίου στό Κοστρομά.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

2009-01-15T12:43:00.000-08:00

(photo-1)

(photo-2)

(photo-3 )

(photo-4)

Το πρόσωπο του Κυρίου σε διαφορετικές εμφανίσεις μετά την εμφάνιση των φωτογραφιών.
Οι φωτογραφίες αυτές τραβήχτηκαν μέσα στον Ναό της Αγίας Τριάδος στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας.

Η εικόνα του Χριστού δακρύζει και αιμοραγεί

2008-12-14T01:11:00.000-08:00

(Φωτογραφικά ντοκουμέντα)

(Βίντεο ντοκουμέντο)

ΚΥΡΙΕ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ!!!

Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=E3HQuKfhsHI&feature=related

Eξαφανίστικε η εικόνα με την μορφή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη στη Σύμη.

2008-11-22T01:44:00.000-08:00

Εξαφανίστηκε από την εικόνα η μορφή του Αρχάγγελου Μιχαήλ την ώρα του μεγάλου εσπερινού στην Ιερά Μονή Πανορμίτη Σύμης το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου!

Το γραφικό νησί των Δωδεκανήσων είναι γνωστό στα πέρατα του κόσμου για το μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή χιλιάδες είναι οι πιστοί που το επισκέπτονται για να ανάψουν ένα κερί στη χάρη του. Τα τάματα κάτω από την ασημένια εικόνα του είναι αμέτρητα, ενώ οι μαρτυρίες για θαύματα πάρα πολλές. Φέτος όσοι παρευρέθηκαν στον εσπερινό της παραμονής της εορτής του Ταξιάρχη Μιχαήλ ή Πανορμίτη (κλέφτη) -έτσι συνηθίζουν να τον λένε οι ντόπιοι, γιατί σύμφωνα με την παράδοση αν δεν αποδοθεί ένα τάμα, ο Αγιος βρίσκει τρόπο και το παίρνει μόνος του- βρέθηκαν μπροστά σε ένα ακόμη θαύμα!

Οι πιστοί που βρίσκονταν μπροστά στην εικόνα του Αρχαγγέλου την ώρα της ακολουθίας αναφέρουν πως το πρόσωπό του σβήστηκε για μια στιγμή (καποια λεπτά)προκαλώντας τους ρίγη δέους και συγκίνησης. «Εχει βουίξει όλο το νησί. Προσωπικά δεν το είδα, ωστόσο μου το ανέφερε αρκετός κόσμος που βρισκόταν στον εσπερινό» δήλωσε ο δήμαρχος Σύμης Λευτέρης Παπακαλοδούκας, τονίζοντας πως η εικόνα που βρίσκεται στην Ιερά Μονή είναι θαυματουργή. «Κατά καιρούς ακούγονται πολλά. Χαρακτηριστικό είναι το θαύμα με τα μπουκάλια. Πιστοί από όλο τον κόσμο βάζουν ένα μήνυμα μέσα σε μπουκάλι για τον Αρχάγγελο και το αφήνουν να το πάρει η θάλασσα. Κατά καιρούς ξεβράζονται στην παραλία αρκετά από αυτά. Οποιος τα βρει τα πηγαίνει στο μοναστήρι». Η φετινή προσέλευση των προσκυνητών δεν είχε προηγούμενο αφού σύμφωνα με τον δήμαρχο του νησιού ο αριθμός των πιστών άγγιξε τους 15.000!

Δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται αυτό το φαινόμενο.Κατά την διάρκεια της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο είχε εξαφανιστεί ολόκληρη η τεράστια εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Είσοδο του προσκυνήματος του στο Μανταμάδο της Μυτιλήνης,για να επιστρέψει μέρες αργότερα!Παντως το σημείο μάλλον δεν είναι ευχάριστο και μάλλον φαίνεται να προειδοποιεί για κάτι. Είδομεν...

Πηγές: http://orthodox-world.pblogs.gr/2008/11/exafanisthke-o-panormiths-sth-symh-kata-thn-diarkeia-toy-esperin.html
espresso news,Madata.gr,εικόνα:1myblog.pblogs.gr

( βίντεο ) : http://www.youtube.com/watch?v=GTX1mEXzB6s&eurl=http://orthodox-world.pblogs.gr/2008/11/exafanisthke-o-panormiths-sth-symh-kata-thn-diarkeia-toy-esperin.html

Αμάραντα τα λουλούδια στον τάφο του Ρουμάνου Γέροντος Αρσενίου Μπόκα του

2008-10-28T14:48:00.000-07:00

Παρουσία του Κυρίου σε μνήμα μικρού παιδιού

2008-10-28T14:27:00.000-07:00

To μωρό που βλέπετε στην φωτογραφία νά 'χει στην αγκαλιά του ο Κύριος έχει κοιμηθεί.

Απαρηγόρητος ο Πατέρας από τον μοιραίο αυτό χαμό του γιού του έκλεγε και οδυρώταν.

Την ώρα του ύστατου χαίρε όμως κατάφερε να βρεί το κουράγιο, να πάρει μια φωτογραφική μηχανή και να φωτογραφήσει το νεκρό μοναχοπαίδι του μέσα στο φέρετρο (μνήμα) λίγο πριν την ταφή..

Κατά την εμφάνιση του φίλμ όμως η φωτογραφία που εμφανίστηκε κατά θαυμαστό τρόπο είναι αυτή που βλέπουμε τώρα και η οποία ήταν ένα μύνημα παρηγορίας από τον Κύριο πρός τον απαρηγόρητο πατέρα.

πηγή: http://www.acapus.com/albumdetails.php?lang=1&thephid=3573&cat1ids=523&cat2ids=748&cat3ids=

Παρουσία της Παναγίας στην έρημο

2008-10-28T13:57:00.001-07:00

H φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε από μια γυναίκα απ'το New-Jersey κατά την διάρκεια των διακοπών της στην Arizona.
Eνώ ο άντρας της οδηγούσε το αυτοκίνητό τους μέσα στην έρημο, ξάφνου του λέει να σταματήσει το αυτοκίνητό γιατί είδε ένα θάμνο καλυμένο με άσπρα λουλούδια.
Ο άντρας της παρόλα αυτά όμως δεν έβλεπε τίποτα.
Τελικά αποφασίσανε να σταματήσουν να φωτογραφηθούνε στο συγκεκριμένο σημείο που είχε υποδείξει η γυναίκα.
Έτσι κι έγινε, αλλά κατά την εμφάνιση του φίλμ το αντρόγυνο δεν φαίνεται πουθενά, ενώ στην θέση τους εμφανιζόταν η Παναγία.

πηγή: http://www.mcn.org/1/miracles/HolyMo2.html

Θαυματουργική μετακίνηση των χεριών του Αγίου Νεκταρίου κατά την φωτογράφηση

2008-10-28T10:43:00.000-07:00

Εδώ βλέπουμε πως στην πρώτη φωτογραφία (την Α1) τα χέρια του Αγίου είναι ευθεία,

ενώ στην επόμενη φαίνονται να έχουν αλλάξει θέση και να είναι ψηλότερα (κοίτα φώτο Α2 στο άλμπουμ δεξιά) σαν να πιάνει το άλλο χέρι του και όχι απλά να ακουμπά επάνω του όπως φαίνεται στην φώτο Α1.

πηγή φωτογραφίας 1: http://www.acapus.com/albumdetails.php?lang=1&thephid=3577&cat1ids=523&cat2ids=749&cat3ids=

πηγή φωτογραφίας 2: http://www.acapus.com/albumdetails.php?lang=1&thephid=3582&cat1ids=523&cat2ids=749

Συνεχίζει να Θαυματουργεί καθημερινά ακόμη και μέσα από τον τάφο ο Άγ. Νεκτάριος

2008-10-28T10:06:00.000-07:00

Πλήθος πιστών προσκυνητών προστρέχουν στην χάρη του Αγίου που ακόμα και τώρα χρόνια μετά την κοίμησή του συνεχίζει και θαυματουργεί μέσα από τον τάφο, δυναμώνοντας την πίστη των ανθρώπων.

Στο βίντεο θα δείτε απλούς ανθρώπους που κάνουν τονσταυρό τους και γονατίζουν βάζοντας το αυτί τους στον Τάφο του Αγίου γεμάτοι ελπίδα να τους αξιώσει ο Θεός να πάρουν σημείο σαν έμπρακτη απόδειξη τελέσεως επιθυμίας ή τάματος (ακούγοντας τον Άγιο να χτυπά από μέσα με το μπαστουνάκι του).

bloger(ixnilatis): Αυτό το συνταρακτικό σημείο αξιώθηκα να το ζήσω κι εγώ προσωπικά ο έσχατος όλων σε προσκυνηματική μου εκδρομή στην Χάρη του στην Αίγινα. Δόξα τον Θεό. Είναι ζωντανός ο Άγιος.

πηγή video: http://www.youtube.com/watch?v=bJD5StlHR0o

Ο Χιτώνας της Παναγίας

2008-10-28T09:28:00.000-07:00

ΤΟ ΙΕΡΟ ΑΥΤΟ ΚΕΙΜΗΛΙΟ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΖΟΥΓΚΔΙΔΙ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ.

ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ (8ΟΣ ΑΙΩΝΑΣ) Η, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΛΛΕΣ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ (15 ΑΙΩΝΑΣ)
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΧΙΤΩΝΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ (1641-1688), ΟΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΦΕΝΤΟΝ ΕΛΤΣΙΝ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΧΑΡΙΕΒ, ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΠΕΡΙΗΓΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.

Ο ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟΣ ΧΙΤΩΝΑΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ 1,80 Χ 1,50 Μ., ΗΤΑΝ ΒΑΜΜΕΝΟΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ Η ΒΑΦΗ ΕΦΥΓΕ. ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΞΥΛΙΝΟ ΚΙΒΩΤΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΗΓΗ ΕΥΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΠΑΘΟ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟ ΛΑΟ.

ΕΥΛΟΓΙΑ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ.

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΙΜΟΘΕΟ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ.

ΕΦΕΡΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΛΟΓΙΑ!!ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΙΤΩΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΟ ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ!
ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ.

Ευχαριστούμε τον κύριο Χρήστο Βλάχο για την μεγάλη αυτή ευλογία που μας έστειλε όπως και πολλές άλλες άλωστε.

H Αγωνία του Κυρίου

2008-10-28T07:55:00.000-07:00

Μάρτιος 1992
Χριστιανοί προσκυνηταί!

Παρίστασθε μάρτυρες ενός θαυμαστού σημείου, ενός άχειροποιήτου θαύματος, πού συνέβη στον ί. Ναό Αγίου Ευθυμίου Κυψέλης εφέτος μεταξύ της Κυριακής των Άπόκρεων και της Κυριακής τής Τυρινής.

Έμείς, από πλευράς ενορίας, βεβαιώνουμε ύπευθύνως, ότι ή εικόνα αύτη τοΰ Κυρίου ήταν στο Ναό μας πολλά χρόνια, κορνιζωμένη σε πλαίσιο με τζάμι, ώστε δεν ήταν δυνατόν ν' άγγίξη τήν επιφάνεια της χέρι ανθρώπου. Τήν εβδομάδα τής Τυρινής ή εικόνα μέσα από το τζάμι παρουσίασε κάτι σαν μούχλα ή καπνιά.

"Οταν δέ ό νεωκόρος τοΰ Ναοΰ τήν άνοιξε και τήν ξεσκόνισε, παρουσιάστηκε εμπρός στα έκπληκτα μάτια του το συγκλονιστικό θέαμα πού και σείς τώρα άντικρύζετε. Ή εικόνα, δηλαδή, είχε γεμίσει επάνω στο πρόσωπο τοΰ Κυρίου και στο γύρω του φόντο από έντονα κόκκινα στίγματα, τα όποία κι άπ' τήν πρώτη κιόλας ματιά δίνουν αμέσως τήν έντύπωσι ότι πρόκειται για σταγόνες αίματος.

Αυτό είναι το αναμφισβήτητο γεγονός. Άλλ' άφοΰ αυτό είναι ένα σημείο τοΰ Θεοΰ, άρα κάτι σημαίνει. Κάποιο μήνυμα μας στέλνει ό Κύριος, πού θα πρέπει να το προσέξουμε και να το αποκρυπτογραφήσουμε. Διότι ό Θεός δεν κάνει τα θαύματα του ασκόπως. Γεννώνται, λοιπόν, διάφορα ερωτήματα.

Γιατί να έμφανισθή αίμα γύρω καΐ πάνω στο πρόσωπο τοΰ Κυρίου, όχι σε κάποια άλλη εικόνα του, άλλα σ' αυτήν, πού Τον παριστάνει να προσεύχεται στή Γεσθημανή, τότε πού ό Ιδρώτας τής αγωνίας του έτρεξε από το μέτωπο του «ώσει θρόμβοι αι'ματος»;

Τί σημαίνει το αίμα;
Είναι αυτό ενα καλό ή κακό σημάδι;
Και γιατί εμφανίσθηκε το σημείο τοΰτο αύτη την περίοδο; (Τις ήμερες τών αποκριών, Όπως είναι γνωστό, ή ασέβεια και άναισχυντία τοΰ κόσμου φθάνει στο αποκορύφωμα της, με τις μεταμφιέσεις και τα αλλά όργια που συμβαίνουν).

Πώς μπορεί νά έξηγηθή αύτο το θαΰμα;
Μήπως οί αμαρτίες μας πλησιάζουν να εξαντλήσουν τη μακρο-θυμία τοΰ Θεοΰ, και ή αναισθησία μας πρέπει τώρα να μεταβληθή σε αγωνία εν όψει επερχομένων δεινών;
Μήπως είμαστε ένοχοι για αθώο αίμα, και άπειλούμεθα με κάποια τιμωρητική αιματοχυσία;

Άφοΰ ή μέχρι τώρα φιλανθρωπία και ανοχή τοΰ Κυρίου δεν μας ωφέλησε, άλλα συνεχίζουμε άρχοντες και λαός αμετανόητοι τον ξέφρενο δρόμο μας, μήπως προς σωφρονισμόν μας πλησιάζει ή ώρα να μεταχειρισθή ό Θεός άλλα πλέον μέσα; μήπως ήλθε ή ώρα να ξεκρεμάση ό Κύριος το σιδερένιο του ραβδί;...

Αυτές τις σκέψεις, με φόβο Θεοΰ και χωρίς να διεκδικούμε το αλάθητο, θέλουμε να σας έμπιστευθοΰμε και σ' αυτά τα αισθήματα έπιθυμοΰμε να σάς κάνουμε κοινωνούς. Και αφήνουμε το θαΰμα να μιλήση στην καρδιά τοΰ καθενός μας. "Ενα πράγμα, πάντως, μποροΰμε νά ποΰμε με βεβαιότητα"

Αδελφοί, ας μετανοήσουμε! "Ας μετανοήσουμε και ας εξομολογηθούμε τις αμαρτίες μας, για νά άποτραπή ή οργή τοΰ δικαιοκρίτου Θεοΰ.

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ & ΤΟ ΕΚΚΛΗΣ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

πηγή: http://www.acapus.com/albumdetails.php?lang=1&thephid=3565&cat1ids=523&cat2ids=746&cat3ids= (1192445837-a-H-agwnia-toy-Kyrioy-A)

Ουράνιο βλέμμα

2008-10-25T00:52:00.000-07:00

(1 photo)

(2 photo)

(3 photo)

(4 photo)

Το βίντεο που ακολουθεί αξίζει πραγματικά να το δείτε έστω κι από περιέργεια.

πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=frLWCtzG4DM

(Βloger-ixnilatis): Η ύπαρξη αυτού του βίντεο μου γνωστοποιήθηκε προσωπικά από κοπέλα Μουσουλμάνα ή οποία μας έφερε το βίντεο στο κινητό της και η οποία ισχυριζόταν ότι το Ουράνιο αυτό σημείο έλαβε μέρος σε κάποια περιοχή της Τουρκίας. Μας μίλησε με δέος για το συμβάν, λέγοντας: «Κοίτα τα μάτια. Κοίτα πόσο θυμωμένο είναι το βλέμμα. Kάτι θα συμβεί στην Τουρκία κοίτα αυτό είναι σημάδι από τον Θεό». Κατά την ιδία λοιπόν οι σκηνές αυτές διαδραματίστηκαν μέσα στην Τουρκία (αλλά αυτό δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη). Βλέποντας σχολαστικά και ακούγοντας το βίντεο καταλάβαμε από τις ομιλίες ότι το βίντεο είναι καταγραμμένο από κάποιους Ρώσους.

πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=BDMShZTdh20

Mετά απο την βοήθεια που μας πρόσφερε απλόχερα ο ιστοχώρος: www.imdleo.gr και συγκεκριμένα ο πατέρας Λεόντιος και τον ευχαριστούμε γι' αυτό (την ευχή του νά 'χουμε), το δεύτερο βίντεο έρχεται σαν απάντηση στα ερωτηματικά που δημιούργησε το πρώτο και μας εξηγεί τι και πώς διαδραματίστηκε εκείνες τις ώερες. Δείτε το.

Λάμψη από τον τάφο του Σεραφείμ του Σάρωφ την ημέρα της εορτής του.

2008-10-25T00:18:00.001-07:00

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, μέσα στο φως κατά τη διάρκεια της εορτής του, σε υπαίθρια θεία λειτουργία. Δεν φαινόταν τίποτα με ορατό μάτι κατά την φωτογράφηση.

http://clubs.pathfinder.gr/orthodoxoi/402830?album=129343&zoom=12

Συγκλονιστική μεταθανάτια εμπειρία Ρώσου Ορθοδόξου.

2008-10-24T16:54:00.000-07:00

Μια μοναδική συγκλονιστική διήγηση της μεταθανάτιας εμπειρίας με συνταρακτικές λεπτομέρειες των όσων έζησε ο συγκεκριμένος Ρώσος Ορθόδοξος.
Διηγείται την πορεία της ψυχής των τελωνισμό αυτής και πολλές άλλες λεπτομέρειες.

Παρουσία του Προφήτου Ηλία.

2008-10-24T16:03:00.000-07:00

Αθήνα, Δεκέμβριος 2005

Ποζάρει ο παππούς της φωτογραφίας και πίσω του εμφανίζεται ο συγκεκριμένος γέροντας ευλογώντας τον με το δεξί και κρατώντας τον σταυρό στο αριστερό του χέρι ρακένδητος, ξυπόλυτος και με παράξενα ρούχα.

Όταν εμφανίστηκε η φωτογραφία ο παππούλης ξαφνιάστηκε και έψαχνε να βρει ποιος ήταν ο Άγιος της φωτογραφίας του. Του είπανε επειδή κρατά σταυρό ότι ήταν ο Π. Κοσμάς ο Αιτωλός και το είχε γράψει στην φωτογραφία, αλλά και πάλι έψαχνε να βρει την ταυτότητα του αγνώστου.

Μετά από χρόνια βρέθηκε στην Αμερική ψάχνοντας κάποιους συγγενείς έχοντας μαζί του την φωτογραφία αυτή.

Έδειξε πάλι λοιπόν την φωτογραφία και…….

Μια κυρία που την είδε του είπε αμέσως:

«Tον ξέρω εγώ αυτόν είναι ο Προφήτης Ηλίας» και άρχισε να λέει τη δική της ιστορία.

Έξω από το σπίτι της είχε δει τον Άγιο ξυπόλυτο ρακένδητο να ψάχνει για τροφή στα σκουπίδια.

Τον καιρό εκείνο ήταν απελπισμένη γιατί έπρεπε να πάει στην Αμερική στην άρρωστη αδερφή της και δεν είχε τα χρήματα ούτε για τα εισιτήρια.

Έλα σπίτι γέροντα του λέει να σου δώσω εγώ να φας. Μάλιστα κατέβηκε η ίδια κάτω για να τον πείσει.

-- « Καλά παιδί μου, πήγαινε εσύ, κάτι ψάχνω κι έρχομαι κι εγώ », της είπε, και πράγματι μετά από λίγο πήγε μέσα κάθισε στο τραπέζι και της δίνει ένα μεγάλου μεγέθους πολύτιμο πετράδι.

«Πάρε αυτό πούλησέ το και θα αγοράσεις τα εισιτήρια για την Αμερική και θα σου περισσέψουν κιόλας», της είπε.

Αυτή σάστισε και τον ρώτησε που ξέρει ότι θέλει να πάει στην Αμερική και της είπε:

«Θα πάς στην αδερφή σου που είναι άρρωστη».

Η γυναίκα πάγωσε στο άκουσμα και τον ρώτησε πως τον λένε.

της λέει: «φέρε μου ένα ποτήρι νερό, Ηλία με λένε».

Μέχρι να πάει στην κουζίνα να βάλει νερό και γυρίσει στο τραπέζι ο γέροντας είχε εξαφανιστεί.

Άρχισε να τον ψάχνει με αγωνία αλλά μάταια, ο γέροντας είχε χαθεί.

Λίγες μέρες πριν φύγει για την Αμερική πήγε στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία που είναι κοντά στο σπίτι της να προσευχηθεί για ταχεία ανάρρωση της αδερφή της. Εκεί παρατηρώντας τα εικονίσματα του ναού αντικρίζει την εικόνα του Αγίου στο τέμπλο και έκθαμβη αναγνωρίζει τον Άγιο Προφήτη Ηλία τον Θεσβίτη.

Με πολλή συγκίνηση και χαρά έκανε όπως της είπε... ο Άγιος.

Η αδερφή της έγινε καλά και ο παππούλης που ποζάρισε στην φωτογραφία έμαθε τελικά ποιος ήταν ο Άγιος που τον ευλογούσε.

Άραγε, μήπως ή εποχή τού Προφήτη Ηλία ήλθε, με όλα τα φοβερά επακόλουθα;

Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας της Άνδρου

2008-10-24T15:45:00.000-07:00

Αγγελοπαρουσίες κατά την αναχώρηση του Πατριάρχη AleksiyII.

2008-10-24T15:34:00.000-07:00

Όπως στην πρώτη έτσι και στην δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε μικρά αγγελάκια να φτερουγίζουν τριγύρω του Πατριάρχου και της συνοδίας αυτού.

Οι φωταογτραφίες αυτές τραβήχτηκαν κατά την διάρκεια της αναχώρησης του Πατριάρχη AleksiyII.

Θεοφάνεια 2006 -Το θαύμα με την αντιστροφή της ροής των νερών του Ιορδάνη ποταμού.

2008-10-24T14:47:00.000-07:00

Το συγκεκριμένο βίντεο έχει τραβηχτεί από κάμερα κινητού τηλεφώνου την Παραμονή των Θεοφανείων (με το Παλαιό Εορτολόγιο, 18 Ιανουαρίου με το Νέο) του 2006, κατά την Τελετή του Αγιασμού των υδάτων, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο την ίδια ημέρα στον Ιορδάνη Ποταμό, στο σημείο που Βαπτίσθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

Όσοι έχετε επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους ή όσοι πρόκειται να τους επισκεφθείτε στο μέλλον, θα πρέπει να γνωρίζετε πως η ροή των υδάτων του Ιορδάνη, όταν βρισκόμαστε στην πλευρά του Ισραήλ πηγαίνει πάντοτε προς τα δεξιά. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας από εμάς, επισκεπτόμενος τον Ιορδάνη οποιαδήποτε στιγμή του έτους.

Κάθε χρόνο όμως τέτοια μέρα (Παραμονή των Θεοφανείων με το Παλαιό, 18 Ιανουαρίου με το Νέο Εορτολόγιο), κατά την Τελετή του Αγιασμού των υδάτων, επαναλαμβάνεται (κάποιες χρονιές ίσως περισσότερο έντονα) το Θαύμα εκείνο που μας Εξιστορεί η Αγία μας Εκκλησία πως συνέβη, μόλις ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εισήλθε στα νερά του Ιορδάνη για να Βαπτισθεί από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο: «Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω»!

Τον Ιανουάριο του 2006 αξιώθηκα να γίνω αυτόπτης μάρτυρας του Γεγονότος, και μαζί με περισσότερους από 4.000 προσκυνητές από διάφορα έθνη, παρακολουθήσαμε εκστατικοί το Μεγάλο αυτό και Μοναδικό (παγκοσμίως) Θαύμα, το οποίο αφού κατέγραψε με την κάμερα του κινητού του τηλεφώνου κάποιος γνωστός μου προσκυνητής, κρίναμε ψυχωφελές να το μοιραστούμε μαζί σας ως αδιάψευστο Ντοκουμέντο της Παρουσίας του Κυρίου ανάμεσά μας.

Κατά τη διάρκεια της Τελετής που γινόταν ταυτόχρονα από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο τον Γ΄ (ο οποίος βρισκόταν στην πλευρά μας, στο Ισραήλ), αλλά και από τον Ορθόδοξο Ιερέα της Ιορδανίας (τον οποίο βλέπαμε στην απέναντι όχθη του Ποταμού, όπου βρίσκεται η Ιορδανία), τα ύδατα συνέχιζαν να ρέουν όπως πάντα προς τα δεξιά. Μόλις όμως ο Πατριάρχης και ο Ιερέας της Ιορδανίας έριξαν τους Σταυρούς στον Ιορδάνη, Ψάλλοντας το «Εν Ιορδάνη Βαπτιζομένου Σου Κύριε», τα νερά άρχισαν Μυστηριωδώς να κοχλάζουν σε κάποια σημεία. Το φαινόμενο αυτό επεκτάθηκε και στη συνέχεια, μπροστά στα μάτια μας, ο Ποταμός άρχισε να παρουσιάζει δύο ροές (!), μία προς τα δεξιά και μία νέα προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα τα ύδατα να έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους! Τελικά, μετά από μερικά δευτερόλεπτα το Θαύμα είχε ολοκληρωθεί: Η νέα ροή επικράτησε! Ο Ιορδάνης είχε «στραφεί εις τα οπίσω» όπως τότε, που ο Ίδιος ο Θεός Βαπτίσθηκε μέσα του και τον Καθαγίασε!

Το Θαυμαστό αυτό Γεγονός διήρκησε για όσο χρόνο (περίπου) οι δύο Σταυροί, βρίσκονταν μέσα στα νερά. Από τη στιγμή της εξόδου τους και έπειτα, ο Ιορδάνης άρχισε σιγά-σιγά να επανέρχεται στην αρχική του ροή (προς τα δεξιά), ώσπου τελικά επανήλθε πλήρως.

Τις αμέσως επόμενες ημέρες το Θαύμα άρχισε να διαδίδεται σε διάφορες χώρες του κόσμου. Για παράδειγμα στη Ρωσία, το Πρακτορείο Ειδήσεων "Interfax-Religion" μετέδωσε το Γεγονός ως εξής:

«Μόσχα, 24 Ιανουαρίου 2006 : Κάπου 5.000 προσκυνητές από διάφορες χώρες έγιναν μάρτυρες ενός θαύματος, το οποίο έγινε στον ιερό ποταμό Ιορδάνη την ημέρα των Θεοφανείων.

Αμέσως αφού ο Πατριάρχης Θεόφιλος των Ιεροσολύμων τέλεσε την ευλογία των υδάτων, ο Ιορδάνης ποταμός σταμάτησε τη ροή του και άρχισε να κυλάει προς τα πίσω, όπως έγινε αμέσως μετά το βάπτισμα του Χριστού, γράφει η ημερήσια εφημερίδα Zhizn (Ζωή).

Αμέσως αφότου ασημένιοι σταυροί ρίχτηκαν στα ήρεμα νερά μετά από την προσευχή, ο ποταμός άρχισε να κοχλάζει. Μια αναταραχή δημιουργήθηκε και η ροή των υδάτων στράφηκε προς τα πίσω για αρκετά λεπτά.

Μια εκστατική κραυγή από 5.000 ανθρώπους ζωντάνεψε την Ιουδαϊκή έρημο. Οι άνθρωποι αρνούνταν να πιστέψουν στα ίδια τους τα μάτια, όπως έγινε και πριν δύο χιλιάδες χρόνια όταν ο Ιορδάνης αντέστρεψε τη ροή του, αφού ο Ιησούς Χριστός εισήλθε στα νερά του, όπως γράφει η εφημερίδα».

Δείτε τον Ιορδάνη να γυρίζει προς τα πίσω μετά τη Ρίψη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στα ύδατά του και πιστέψτε στην Αλήθεια, διότι όπως μας διδάσκει ο μεγαλύτερος Προφήτης της Ορθοδοξίας όλων των εποχών, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, «τα βάθη της σοφίας ηρεύνησα. Όλες οι πίστεις είναι ψεύτικες. Τούτο εκατάλαβα αληθινά• μόνον η πίστις των Ορθοδόξων είναι καλή και Αγία. Τούτο σας λέγω εις το τέλος, να ευφραίνεσθε όπου είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να κλαίτε δια τους ασεβείς και τους αιρετικούς, που περιπατούν εις το σκότος».

πηγή: http://www.geocities.com/kostasrokas/text-18.html

Θεοφανεία στα ουράνια

2008-10-22T14:26:00.000-07:00

Σε κατεστραμμένο ναό, στον Ουρανό φαίνεται ένα πρόσωπο.

H αντανάκλαση του προσώπου του Σωτήρος Χριστού

2008-10-22T14:18:00.000-07:00

Κατά τη διάρκεια του βαπτίσματος ενός παιδιού στο βαπτιστήριο μια αντανάκλαση του προσώπου του ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ την ημέρα της Μεταμορφώσεως σε ένα ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι.

πηγή: http://clubs.pathfinder.gr/orthodoxoi/402830?zoom=3&album=129343

Θαύμα η λάθος;

2008-10-22T14:09:00.000-07:00

Πριν τρία χρόνια, αρχές οκτωβρίου περίπου, σε μια πνευματική συζήτηση που είχαμε με κάτι φίλους, ένα παιδί γύρισε και μου είπε….

-Πάνο, σου είπε ο Νίκος για την θεία του;

-Τι πράγμα;

-Για την φωτογραφία που τράβηξε…

-Όχι δεν μου είπε. Τι φωτογραφία;

-Τι να σου πω τώρα. Πρέπει να την δείς. Πές του να στην φέρει. Θα ξεφύγεις.

-Περί τίνος πρόκειται;

-Η θεία του ήταν στην Αμερική και τέλη Αυγούστου γύρναγε αεροπορικώς και πάνω από τον ειρηνικό έπεσε σε καταιγίδα και παραλίγο να πέσουνε.. τι να σου λέω, ρώτα καλλίτερα τον Νίκο να στα πεί.

-Πές μου, συνέχισε.

-Ε να η θεία του είχε την φωτογραφική μηχανή στο χέρι και τράβαγε τον πανικό, τι να σου λέω τώρα, και τράβηξε και την καταιγίδα από το παράθυρο. Τελικά το αεροπλάνο δεν έπεσε και όταν η θεία του έβγαλε τις φωτογραφίες μείνανε όλοι κάγκελο.

-Γιατί;

-Φαίνεται ο Χριστός στην φωτογραφία Πάνο. Αλήθεια…

-Που είναι ο Νίκος τώρα;

-Δεν ξέρω. Ίσως περάσει αργότερα.

-Για πάρτον τηλεφωνάκι και πες του να περάσει.
Και πράγματι μετά από λίγο ήρθε και ο Νίκος, τον οποίο τράβηξα στην άκρη και μιλήσαμε
-Νικόλα τι έγινε με την θεία σου;

-Πριν ενάμιση περίπου μήνα, γύριζε από την Αμερική, και πάνω από τον ειρηνικό πέσανε σε σφοδρή κακοκαιρία. Κάποια στιγμή ο πιλότος τους είπε να δεθούνε και πέσανε κι οι μάσκες οξυγόνου, καταλαβαίνεις τον πανικό τώρα. Όλοι νομίζανε ότι θα πέσουνε. Βράδυ, πάνω από τον ειρηνικό, με σφοδρή κακοκαιρία, πανικός μιλάμε. Η θεία μου είχε πρόχειρη την φωτογραφική της μηχανή και άρχισε να τραβάει τον πανικό. Κάποια στιγμή την γύρισε στο παράθυρο και τράβηξε και την καταιγίδα. Τελικά δεν πέσανε και όταν εμφανίστηκαν οι φωτογραφίες μείνανε όλοι κόκαλο.

-Γιατί Νίκο;

-Φαίνεται ο Χριστός Πάνο.

-Θα μου την φέρεις να την δω;

-Θα προσπαθήσω Πάνο.

-Γιατί; Είναι βαριά; (περιπαιχτικά)

-Όχι αλλά ξέρεις η θεία μου δεν την δίνει γενικά, ούτε την δείχνει καν.

-Κακώς Νικόλα. Αυτά είναι για να τα βλέπει ο κόσμος να ανοίγουνε τα μάτια της καρδιάς του. Έτσι να πείς στη θεία σου.

-Ξέρεις είναι πολύ πιστή και φοβάται μην την εκμεταλλευτούν κάποιοι και αρχίσουν να την πουλάνε.

-Καταλαβαίνω Νικόλα αλλά αν είναι αληθινή καλό θα είναι να κυκλοφορήσει η φωτογραφία. Πές της σε παρακαλώ ότι την θέλω και πάρε με τηλέφωνο να της μιλήσω. Αλήθεια θέλω να της μιλήσω πές της.

-Καλά Πάνο θα της μιλήσω και θα σου πώ.
Αυτή η συζήτηση έγινε και τελικά πέρασε ένας μήνας περίπου μέχρι να πειστεί η θεία ότι δεν θα πουληθεί.
Και ύστερα από τόσο καιρό, αφού έχει μοιραστεί πρώτα, μπήκε επιτέλους και στην σελίδα μας.

Στον πρόλογο αναφέρεται και η κατά λάθος επαλήθευση του γεγονότος κατά παραχώρηση Θεού.

Υ/Γ:
Όταν την πρώτο-έπιασα στα χέρια μου προσπάθησα να δω το πρόσωπο του Χριστού, επηρεασμένος από αυτά που είχα ακούσει και δεν σας κρύβω την απογοήτευση που είχα λίγα δευτερόλεπτα μετά, όταν πίστεψα ότι κάποιο λάθος είχε γίνει.

Ρώτησα και τον Νίκο και τον φίλο του, που μου το είχε πρωτοαναφέρει, αν τον βλέπουνε, και αφού μου είπανε πολύ πειστικά ναι, ξανακοίταξα προσεκτικότερα διαγράφοντας από το μυαλό μου ότι μου είχανε πεί μέχρι τότε, απομακρύνοντάς την ταυτόχρονα από το πρόσωπό μου.

Και ξαφνικά το είδα και εγώ.
Είναι όντως κάτι απίστευτο.
Μην ψάξετε το πρόσωπο του Χριστού, όπως και εγώ έκανα στην αρχή.

Φαίνεται ολόκληρος ο χιτώνας του Κυρίου που στέκεται με τα χέρια ανοιχτά.
Ακόμα και ο αντίχειρας διακρίνερται καθώς και η ζώνη.
Μπείτε στις φωτογραφίες αυτής της κατηγορίας για να την δείτε και με τα μάτια σας.

Στην τέταρτη κάναμε ένα μαύρο περίγραμμα γύρω από την σιλουέτα, για να βοηθήσουμε αυτούς που δεν μπορούν να την διακρίνουν.

Υποσημείωση:
Η συζήτηση γράφτηκε όπως ακριβώς έγινε, όπως και στον πρόλογο.
Κάποια στιγμή θέλαμε να διευκρινήσουνε αν ήταν ο Ειρηνικός η ο Ατλαντικός όπου εξελίχθηκε το παραπάνω θαύμα, αλλά μας συνεπήρε τόσο πολύ το γεγονός ώστε ξεχαστήκαμε. Άλλωστε δεν παίζει και μεγάλο ρόλο αυτή η λεπτομέρια.
Έτσι δεν είναι;

πηγή: http://www.acapus.com/

Εμφάνιση Ιησού Χριστού μετά του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, του Προφήτου Ηλία και του Αποστόλου Παύλου

2008-10-22T13:52:00.000-07:00

Ο Προφήτης Ηλίας (ο πρώτος αριστερα) συνομιλεί με τον Κύριο(εις τη μέση) ο οποίος φέρι το ακάνθινο στεφάνι.Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ακολουθεί κρατώντας στο δεξί του χέρι φιάλη. Ακολουθεί ο Απόστολος Παύλος φέρων ράβδο εις την χείρα του.

πηγή: http://www.athos.edo.gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=4858&postdays=0&postorder=asc&start=30 (jesus_and_disciples)

Αγγελο-παρουσίες στην Ι. Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους.

2008-10-22T00:27:00.000-07:00

“Ήταν πέντε φίλοι που έκαναν μία εκδρομή στο Άγιο Ορος.
Λόγω της κακοκαιρίας που είχε πιάσει οι προσκυνητές ανησυχούσαν για την επιστροφή τους από την μονή.
Φεύγοντας ο γέροντας τους είπε:
Mη φοβάστε ΑΓΓΕΛΟΙ θα σας συνοδεύουν στη διαδρομή!!!
Στο γυρισμό σταμάτησαν να βγάλουν μία φωτογραφία. Όταν όμως εμφάνισαν το φίλμ διαπίστωσαν με μεγάλη τους έκπληξη ότι εκτός από τα μέλη της παρέας και κάποιοι άλλοι απεικονίζονταν στη φωτογραφία!”
Το συγκεκριμένο περιστατικό διαδραματίστηκε στην Ι.Μονή Βατοπαιδίου.
Μετά από αυτόν τον πρόλογο, ένας φίλος μου μου παρουσίασε τη φωτογραφία που δημοσιεύω εδώ (και η οποία κυκλοφορεί από χέρι σε χέρι).

πηγή: http://www.philology.gr/blog/?p=101

(κάνετε κλίκ επάνω στις φωτογραφίες να τις δείτε σε μεγένθυση)

Εικόνες (φασματογράφου)

Αυτή είναι η εικόνα του Αγγέλου που φαίνεται πάνω απ’ τα κεφάλια των προσκυνητών μεγεθυμένη και περασμένη από φασματογράφο ώστε να διαπιστωθεί η αλήθεια των πραγμάτων σε μερικούς δυσκολόπιστους.
Όπως βλέπετε φαίνονται χαρακτηριστικά ο σωματότυπος του Αγγέλου, τα πόδια, τα χέρια του, το κεφάλι και άλλες λεπτομέρειες όπως το οράριο που φορά ριχτά στο πλάι και το ζωνάρι του.

Εικόνα Ρώσων νεομαρτύρων πυρακτώνεται στην Ι.Μονή Αγ. Παντελεήμονος Αγίου - Όρους.

2008-10-22T00:03:00.001-07:00

Στο μοναστήρι, του Αγίου Παντελεήμονος στο Αγιον όρος ένας μονάχος κρατά την εικόνα των νεομαρτύρων της Βασιλικής οικογένειας , του τσάρου Νικολάου της Ρωσίας. ( Η πυράκτωση και η προβολή που βλέπουμε στην εικόνα δεν δεν προκλήθηκαν από τη λάμψη της φωτογραφικής μηχανής).

Παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ι. Μονή Αγ. Παντελεήμονος Αγίου Όρους.

2008-10-21T02:21:00.000-07:00

1902 - Μονή Παντελεήμωνος - Άγιον Όρος.

Λόγω ελλείψεως των τροφίμων αποφάσισαν οι γέροντες να κάνουν μία σύναξη για να δούνε αν θα κόψουνε την ελεημοσύνη όπως αρχικά σκεφτήκανε.

Συγκεντρωθήκανε και έπειτα από πολύωρη συζήτηση αποφασίστηκε το τέλος της ελεημοσύνης, μια και τα τρόφιμα που είχανε δεν επαρκούσαν ούτε για τους ίδιους πλέον.

Αμέσως μετά από την σύναξη τραβήχτηκε και μια φωτογραφία, προκειμένου να καταχωρηθεί αυτή η απόφαση μένοντας στην ιστορία, αφού αποφασίστηκε να δοθεί τέλος σε αυτό το υπέρτατο αγαθό της ελεημοσύνης.

Όμως η χάρη της Παναγίας μας δεν επέτρεψε να γίνει αυτό, με τον θαυμαστό τρόπο που όλοι μας πλέον μπορούμε να διακρίνουμε στην φωτογραφία αριστερά, δείχνοντας φανερά την λύπη της σε αυτήν τους την απόφαση, και κλαίγοντας πάνω από μια φωτιά η οποία ούτε αυτή υπήρχε στην πραγματικότητα.
Κανείς εκ των μοναχών που παιρνούν έξω δεν αντιλαμβάνεται την παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου, παρά μόνο μετά την εμφάνιση αυτής της φωτογραφίας η οποία έγινε η αιτία να
συνηδειτοποιήσουν οι γέροντες την λανθασμένη τους απόφαση και να κάνουν δεκτό το αίτημα της Παναγίας.

πηγή: http://www.acapus.com/albumdetails.php?lang=1&thephid=3477&cat1ids=523&cat2ids=526&cat3ids=

Παρουσία του Αγίου Πνεύματος σε βάπτιση στην Ι. Μονή Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.

2008-10-21T02:12:00.000-07:00

Ενας Σέρβος σπουδαστής, ονόματι Πέτρος Ρέστοβιτς από το Βελιγράδι, άθεος και αβάπτιστος μεχρι τα 19 του χρόνια, βρήκε την πίστη και ζήτησε να βαπτιστεί στο μοναστήρι του Χιλανδαρίου. Καθώς γινόταν το μυστήριο του βαπτίσματος, κάποιος φίλος του τράβηξε μια φωτογραφία. Την ώρα που φωτογράφιζε, επέτρεψε ο Θεός να φανεί κάτι από την αόρατη χάρη του μυστηρίου του βαπτίσματος. Αυτό φάνηκε όταν εκτυπώθηκαν οι φωτογραφίες. Ολοι παρετήρησαν με κατάπληξη και ιερό δέος ότι στο κεφάλι του νεοφωτίστου καθόταν ένα λευκό περιστέρι!!! Η συγκίνηση του ίδιου μόλις είδε τη φωτογραφία ήταν απερίγραπτη.Το γεγονός αυτό συνέβη το 1980 στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου, του Αγίου Ορους.

πηγή: http://web.archive.org/web/19960101-re_/http://users.otenet.gr/~styliant/HolySpirit.htm